M N 0-E C I A. 587 



towato-przedJuzone, w nasadzie mni(5:j lub wi§cej sercowato-wy- 

 ci§tc, na brzeguj grulio-pilkovvane, ciemno-zielone, pod spodem 

 bledsze, zylaste. Kwiaty jednoplciowe, drobne, zolto-zielonawe, 

 tworzij grona wiechowato-rozgah^zione i nieco zwisle, od ogonka 

 dluzsze; grona te parami z kqtow lisciowych wyrastajci. Liscie, 

 lodyga i inne czgsci okryte sq szczecinkowatym, parzcjcym wlo- 

 sem, ktory od rosiiny latwo sig odrywa. Mtode liscie tej pokrzy- 

 wy dajcj na wiosng zdrowq zielenine; a z jej lodyg otrzymuj^ sig 

 mocne wtokna, do delikatnej przgdzy zdatne. Parzenie pokrzyw^ 

 zdrglwiatych czlonkow cholerycznego napadu , zbawienn^ nie- 

 raz pomoc przyniosb. 



1006. U.URENSifoliis oppositls ovato-ellipticis '(vel sub- 

 (P. zegawka) rhombeis) aeutis inciso-serratis sub-5ner- 



viis urentibus, racemis axillaribus geminis 



sessilibus petiolo brevioribus androgynis , 



floribus glomeratis. 



Urtica urens Lin. Willd. Spec. IV. 2?. 352. 



Follich, Palat. n. 900. Roth, Germ. II. 472- 



DC. Flor. fran. n. 2133. Hoffm. Flor. 



Germ. 11. 248. Pers. Syn. 11. 552. Bess. 



Gal II. 283. Schlech.Berol. 1.484. Siweng. 



Syst. III. ]). 840. Lorek., Flor. Priiss. tab. 



186, Jig. 1026. Kluk, Dykc. III. 145. 



Kunth, Flor.Berol. 11. p. 186. Dietrich, 



Flor. March. 219. Wimm. Siles. I. 322. 



Urtica foliis ovatis , amentis cylindraceis 



androgynis Lin. Flor. Lapp. 375. Urtica 



foliis oppositis ovalibus Lin. Flor. Suec. n. 



862. Urtica minor Lamar. Flor.fran. II. 



194. Urtica urens minor Vaill. Paris. p. 



205. Zegawka: Urtica minor acrior Syren. 



stron. 1406. 

 Rosnle przy plotach, budowlach, koto ogrodow, 

 migdzy warzywem, na gruzach. Kwitnie przez cale 

 lalo. 



