592 WP6tDZIELN0-KWIAT0WA 



bi^ra. Dojrzewa w koiicu pazdziernika. Swi^ze drewno t6j olszy 

 odznacza si§ czerwonawym kolorem. Kora do garbowania zdatna, 

 a liscie do gojenia ran i wrzodow sji skutecznym domowym 

 srodkiem. 



1010. A. incana: foliis ovatis acutis duplicato-serratis sub- 

 (0. hiala) tus incano-pubescentibus, axillis vena- 

 rum nudis. 



Alnus incana Willd. Spec. lY.p. 335. 

 Bechstein, Forstbot. 299. DC. Flor.fran. 

 w. 2110. Pers. Syn. ll.p. 550. Bess. Gal 

 11. 203. Sdilech. Berol. Suppl. p. 258. 

 Lorek, Flor. Pruss. tah. 186 , /". 1024. 

 Spreng. Syst. III. p. 848, Sylwan XII. 

 18 z rycin^,. Szuhert, Opis. 76. Wo- 

 dzicUX 102. Dietrich, Flor. 3farch.202. 

 Wimm. Siles. I. 328. Betula incana Lin. 

 fil. Suppl. 417. Villars, Dauph. IV. 

 IdO.Schk. Handh. m. p. 2U. Eoffrn. 

 Germ. II. 248. Betula Alnus var. p Lin. 

 Spec. 



Przytrafia si§ w niektorych okolicach, tak na wil- 

 gotnych jak i na suchych wznioslejszych miejscach, 

 mianowicie nad Wisl^ (W Krak. Mazow. Plock.). 

 Kwitnie w kwiet. "5 



Olsza biala cicjglych lasow u nas nie stanowi. Do poprzedzajcjcej 

 jest bardzo podobna i tejze niemal wysokosci dorasta. Odznacza 

 si§ lisciem jajowatym, spiczastym, podwojnie pitkowanym, nie Jip- 

 kim, majcicjm kolor jasniejszy, a dolnq powierzchni^ siwo omszo- 

 nq. Przysadki lisciowe sq lancetowate, opadajace. Kotki m§zkie 

 zwykle po trzy, na wierzchotku mtodych gatqzek skupione. Skta- 

 dajtj sit^ z tusek i kwiatow takich jak u poprzedzajijcego gatunku. 

 Szyszki s^ nieco wieksze i wczesniej dojrzewajq. Nakoniec kora 

 na pniu i gat^ziach gtadsza, jasniejsza, szarawej barwy. Drewno 

 tej olszy jest biate, scislejsze i trwalsze jak poprzedzajqc^j. 



