M O N 0-K C I A. 631 



culis tubo calycis basi subventricoso api- 

 ce dilatato , staniiiiibus inclusis , antheris 

 connectivo - brevioribus , floribus herma- 

 phroditis antheris ut in mascuUnis , stig- 

 matibus 3 vel 4 breve-bilobis, fructu ova- 

 li vel subgloboso 8 — 12sulcato, carne 

 saccharata flava vel alba. 



Cucumis melo Lin. Willd. Spec. lY.p. 

 613. Blackw. t. 329. Pers. Syn. W.p. 59*4. 

 Cours. Botan. Cultiv. VI. 335, et squ. DC. 

 Flor. fraii. n. 2824. Spreng. Syst. III. 

 46. Serijige in DC. Frodr. 111. 300. Melo 

 vulgaris Moench. 

 Pochodzi z Azyi, a mianowicie z Indyj W. Ivwi- 

 tnie w lecie. Q 



Melony majii lotlygg wiciowatci, po zieirii rozposcieraji}Cii si(,% 

 szorstkij. Liscie ogonkowe, okrcigtawo-kijtowate, w nasadzie nie- 

 co wyci^te, szorstko-wlosiste. Kwiaty zolte, z k^tow lisci na krot- 

 kicb wyrastajqce szyputkach. Owoce owalne lub jajowate, czasein 

 prawie kuliste, w mlodoscioniszone, pozniej gladkie, 8—12 broz- 

 dami wzdluz nacechowane. Mi^siwo ich po dojrzeniu biale lub zot- 

 tawe, soczyste, mi^kkie, przyjemnie woniejcjce i sJodkie. Odinian 

 melonow znaczna jest liczba, szczegolniej co do wielkosci i ksztaltu 

 owocu, smaku i koloru mi^siwa. Znaczniejsze z nich nast^pujijce: 



1. Melon siatkowaty, reiiculatus: fructu rotundato vel oblon- 

 go, cortice reticulato griseo. Ma owoce podtuzne lub okr4gtawe, 

 odznaczaj«ice s.^ skork^ szar«|, siatkowatij. 



2. M. kantalupa, cantalupo: fructu magno late-costato ver- 

 rucoso. Odmiana najprzedniejsza, majiica owoc pospolicie wielki, 

 szerokiemi zebrami odznaczajiicy sig i brodawkami okryty. Scj 

 zielone, czarniawe i b ate; mi^siwo ich ma smak delikatny, kolor 

 zwykle pomaranczowy. 



3. M. maltanski, maltensis: fructu cortice laevi tenue. Owo- 

 ce ma sredniej wielkosci, jajowato-podtuzne, klorych skorka jest 

 cienka, gtadka, mi^siwo biatawe, wodniste, cukrowej siodyczy, 

 albo zoito-poinaraiiczowe, pachn^ce. 



