M O N O -E C I A. 



635 



Nie wiadomo z pewnosci^ zk^d pierwotnie po- 



chodzi. U nas zasiewa sig w ogrodach. Kwilnie 



w lecie. 



Liscie u tego gatunku s^ wielkie, szorstko-wtosiste, sercowate, 

 na brzegu Zcibkowane i nieznacznie na 5 lub 7 klapek wyci^te; 

 wierzcholkowa klapka czgstokroc jest wydatniejsza. JLodygi dlu- 

 gie, na ziemi rozpostarte, okryte s^ gdzieniegdzie, rowoie jak 

 ogonki i dolne lisci zeberka krotkiemi, twardemi naksztalt kolcow 

 szczecinkami. Kwiaty osadzone na szypulkach dtugich, walcowa- 

 tych, szorstkich. Korona wielka, dzwonkowata, pomaranczowo- 

 zotta, wewnqtrz omszona, w pi^c spiczastych klapek wyci^ta, na- 

 sad^ z kielichem zrosta. Rurka kielicha obszerna, prawie-polkuli- 

 sta, brzeg zas dzieli si? na pi§c wqzkich, spiczastych, od rurki dtuz- 

 szych klapek. W kwiecie mgzkim prgcikow wlasciwie 3, majcjcych 

 nitki ggbczaste, u dotu znacznie rozszerzone, glowki pogiete i wje- 

 dng stozkowatq wi^zkg zroste. Nitki czasem u dotu s^ wolne, cza- 

 sem spojone. W zerisk. s^ trzy grube, 2kIapkowe blizny. Owoc 

 znajomy pod nazwq dyni albo melonu, bardzo wielki (czasem pot- 

 tora tck. w srednicy), po koricach nieco sptaszczony, gladki, zot- 

 tawy lub zielony. (Ogrodnictwo Zigry, I. 69. Kluk, Dykc. I. 169. 

 Reichart, Op-rodwar^yrw.^^S. Strumitto, Ogrod. polnoc. wydan. 3. 

 l. 172. Wodzicki, 11. 619. Czepiriski, Ogrod. powszech. 180. Wy- 

 ••ycki, Zieln. II. 220). 



