Ocimum L. — Hyptis Jacq. 479 



dehiscentes et inde antheram imiloculatam, reniformem, de- 

 hiscentem fingentes ; pollen citrinum, dein cerinum, sat mag- 

 num depresso-globosum, a vertice striis G radiatis, albidis 

 notatum, minute celluloso-reticulatum, fovillam copiosam fo- 

 vens, hancque e fissuris, in striis positis, tanto impetu emit- 

 tens, ut ipsum motu proprio praeditum videatur; germen 

 minutum, 4-lobum, laeve flavescens, lobis subglobosis ; stylus 

 inter germinis lobos insertus, filiformis, 0,24 poU. longus, pri- 

 mo geniculato-flexuosus, dein strictus, labio inferiori corollae 

 incumbens, albidus glaber, apice bifidus, laciniae semi-teretes, 

 acutae, intus stigmatosae papillosae, papillis vix elevatis, 

 primo vix divergentes, dein patentes et patentissimae, po- 

 stremo apice revolutae , prima juventute tactu sensibiles ; 

 fructus in 4 indehiscentes monospermos , oblongos secedens 

 glabros, calyce multo minores et ab eo inclusos flavescentes 

 (immaturos ?). — Per totum annum flores fructusque gerit. — 

 1846. 



359. HYPTIS (MESOSPHAERIA) SLAVEOLENS Poit. 



Char. Gen. cf. Msn. Gen. 283. Comm. 191.14. Endl. Gen. 3583. Sppl.IIl. 

 p. 77, mea opinione autcm Marsijinantlms Mrt. Endl. Gen. 35S"2 a 

 Hyptide liaud scjungendum genus ; corollae enim descriptio, etsi in 

 utroque genere diversa, ad eandem formam reduci potest, si eadem 

 ratione inspicias corollam! — Reliqua distinctionis signa haud suffi- 

 ciunt, nec constantia habenda, nostra enim calycis tubum, filamenta, 

 stylum Mavsypianthi, calycis limbum, lobum intermedium lobi infe- 

 rioris et fructus Hyptidis ostendit. — An (corolla inversa) Prasiis, 

 . equidem Gompkostemali Wll. (Endl. Gen. 3673. Msn. Gen. 289) 

 forsan magis affine genus? 



Char. Spec. cf. Wlp. Rprt. III. 557. 159. Hsskl. Catal. 605. 1, scd 

 diagnosis et descriptio ibidem differt a nostris speciminibus : foliis si- 

 nuato-serratis, nunc incisis, superioribus, basi saepe longiter angusta- 

 tis cuneatisve, racemis paniculatis. — H. graveolens Slzm. Wlp. 1. c. 

 558.160 differt prae caeteris : caule pilosiusculo, angulis laevibus, foliis 

 utrinque viscoso-pubescentibus, pedunculis fasciculo pluries longiori- 

 bus ; quo signo ulteriori , pedunculis nempe plus minus elongatis 

 species omnes ferc affines pari modo sunt distinguendae. — Byste- 

 ropogon yraveolens Bl. Bijdr. 824. Schaiieria Hsskl. Diagn. nov. 

 103. Endl. Gen. Sppl. III. 3583.^. 



Descrpt. Herbae perennes, aromatice graveolentes 

 hirtae, erectae, ramosissimae , in apricis pratisque totius fere 



