T K T R A N D R I A. 297 



kiem, czyli przykoronkiem Wonkowatym, 20 nerwami podluznemi 

 oznaczonym, dwa razy od jego mrki krotszym. Brzeg kielicha we- 

 wngtrznego przedluza si^ w pigc czarniawych szczecinek, dwa ra- 

 zy przeszlo od przykoronka dluzszych. 



145. S. ochroleuca: caule ramoso hirsutiusculo, foliis ra- 

 (D. siarczysta) dicalibus lyrato-pinnatificlis utrinque 

 pubescentibus , caulinis pinnati-par- 

 titis, lobis planis linearibus, pedun- 

 culis elongatis hirsutiusculis , coro- 

 na tubo diniidio breviore 20nervia, 

 calycinis setis corona triplo longiori- 

 bus fuscentibus. 



DC. Prodr. IV. 658. Flor.fran. 

 n. 3309. Willd. Spec. 1. 559. Enwn. 

 Berol. p. 148. Jacqu. Austr, t. 439. 

 Hoffm. Germ. I. 69. Pers. Syn. I. 

 121. Bess. Galic. 1. 1 14. Loreh Flor. 

 Pruss. t. 29, jig. 153. Asterocepha- 

 lus ochroleucus Spreng. Syst. I. 383. 

 Na suchych miejscach, na miedzach, wzgorkach, 



w zaroslach. Kwitnie od czerwca prawie do jesie- 



ni. % 



Z postaci podobny do poprzedzajcjcego, lecz kwiatami zoltawo- 

 bialemi na pierwszy rzut oka zaraz si§ odznacza. Korzeri gruhy, 

 nieco-gat^zisty, twardy, prawie-drzewiasty. ■Lodyga niekiedy na 

 dwa tokcie wysoka, mniej wi§cej gatgzista, walcowata, zwykle 

 gtadka, przy nasadzie rowkowana, niekiedy brudno-purpurowa. 

 Liscie korzeniowe z obudwu stron omszone, lirowato pierzasto- 

 dzielne, o dziatach podtuznych w nasadzie zwgzonych , ptaskich, 

 nieforemnie wcinanych, niemal-t§pych; todygowe przeciwlegte, na- 

 sadami nieco-zrosle i prgt troch§ otulaJQce , na liczne, szczuple, ro- 

 wnow^zkie, spiczaste wcigcia pierzasto-podzielone. Szypulki dtugie, 

 walcowate, zwykle omszone. Listki okrywy szczuple, rownowqz- 

 kie, spiczaste, przytulone, pozniej nieco odgigte. Korony nieregu- 

 larnie 5klapkowe , nadbrzezne znacznie od srodkowych wigksze. 

 Toml. 38 



