476 PI^CIOPRIJCIKOWA 



korzeniowych zwykle wi§ksze i bardzi^j jajowate, niekiedy klapko- 

 wane, korzeri zas wydaje sok ciemniejszy, cz§stokroc bt^kitnawy. 



315. P. anisum: caule glabro, foliis radicalibus cordato- 



(B. anyz) subrotundis lobatis inciso-serratis, mediis 



pinnatilobatis , lobis cuheatis lanceolatis- 



ve, summis trifidis indivisis linearibus, 



fructibus pilos paucos sparsos gerentibus. 



DC. Prodr. IV. 122. Lin. Pers. Syn. 



I. 323. Kluh, Dykc. II. 184. Sison Ani- 



sum R. et Schult. VI. 407. Spreny. Syst. 



1.886. Apium SimsumCrantz, Umbell. p. 



101. Anisum officinale Moench. 



Dziko rosnie w Egipcie i ria wyspie Scyos. 



W Europie hoduje sig jako roslina aromatyczna. 



U nas najwi^cej uprawia sig anyzu w Krakowskiem, 



mianowicie wokolicach Pinczowa i Nowego miasta 



Korczyna. W Augustow. takze gdzieniegdzie sig 



zasiewa, lecz niezawsze sig udaje. 



Strumitto Ogrody poin. wyd. II. 252. Reichart Ogrody warzy- 

 wne 353. 



135. AEGOPODIUM. PODAGRYCZNIK. 



Brzeg kieliclia iiiewyraziiy. PJatki przewrotiiie-jajowate, 

 wycigte, z podzialeczkq, wgigtcj. Zgrubialosc nadowocowa 

 stozkowata, dwudzielna, na brzegu falista,szyjkamidtugiemi, 

 odchylonemiuwienczona. Owocjajowaty, zbokow spJaszczo- 

 ny. Polowki jegoSzeberkami nitkowatemi oznaczone, z kto- 

 rych dwa boczne nad brzegiem umieszczone. Migdzyiebra 

 bezsmugowe. Plaszczyzna spojenia po srodku rynienkowata. 

 Os owocowa szczeciniasta, w wierzchotku widelkowato-roz- 

 dwojona. Ziarno walcowate, wypukle, z przodu plaskawe. 

 Pokrywy i pokrywki zadne. 



