DECANDRlA 709 



Na miejscach suchych, trawiaslych, nad brze- 

 gami lasow, w zaroslach dosc czgsto si§ przytrafia. 

 Kwi.tnie w sierpn. wrzes. 7| 



Korzeri z licznych, podtuznych lub okrqglawych , mi§sistych, 

 wewngtrz bialych, zewn^trz szar^ skork^ pokrytych bulwek, g§sto 

 skupionych zlozony. tiodyga walcowata, gladka, prosta, u dolu 

 pojedyncza, w gorze gat§zista, niekiedy czerwonawa, na stop§ lub 

 pohory wysoka. Liscie naprzeciw lub naprzemianlegte, bezogon- 

 kowe, przewrotnie-jajowate lub podluzne, t§pe, ptaskie, gladkie, 

 mi^siste, dolne mniejsze, wszystkie nabrzegu ku gorze nieznacznie 

 buchtowato-pilkowane, i pospolicie sino-zielone. Kwiaty zie- 

 lono lub zohawo-biale , wierzcholkowe w g§sty baldaszkogron 

 zebrane. Pr§ciki od korony krotsze. 



b) Liscie walcowate. 



515. S. acre: caule basi subrepente, ramis erectis, foliis 



(R. pospolity) ovatis adnato-sessilibus gibbis erectiusculis 



altemis glabris,cyma trifida, floribus secus 



ramos sessilibus, petalis lanceolatis acu- 



minatis. 



DC. Frodr. IIL 407. Ejusd. Flor.fran. 

 n. 3621. Spreng. Syst. 11. 435. Willd. 

 Spec. II. 767. Enum. Berolp. 487. Both 

 Germ. II. 502. KrocL Siles. n. 690. Pers, 

 Syn. I. 512. Hoffm. Germ. I. 208. Bess. 

 Gal. I. 291. Schlech. Berol. I. 258. BF. 

 Comp. I. 572. Schh Handh. t 123. Loreh 

 Flor. Pruss. tah. 93, /. 500. Hayne, Arz- 

 neig. I. tdb. 15. Sedum foliis subovatis 

 adnato-sessilibus gibbis erectiusculis alter- 

 nis , cyma trifida Lin. Flor. Suec. n. 403. 

 Sedum parvum acre flore luteo Yaill. 

 Paris. p. 182. Rojownik pieprzny pry- 

 szcz§,cy: Sedum minimum et tertium Sy- 

 ren. stron. 1404. 



