dzie dwiema luskami przeciwleglemi otoczony; te sa jajowatc, sze- 

 rokie, przytulone, na brzegii biala, wazkq blonka opasane, cokol- 

 wiek spiczaste, cztery razy od kielicbakrotsze; rzadko ktore indywi- 

 dua mialy po 3 lub 4 takich lusek, juz wolnych, juz z sob^ zrosiych. 

 Ptatki biale. rozpostarte lub trocbe zwisle. lopatkowate, na Ilczne, 

 szczuple, rownowijzkie wcigcia gleboko poszarpane, u doiu dro- 

 bniutkiemi, purpurowemi wloskami okryte, tak, ze kazdy platek 

 z wejrzenia niby nieznaczncj czerwonawcj plamk^ zdaje si^ byc 

 w nasadzie ubarwiony. Paznogcie niemal dlugosci kiiilicba, prawie 

 rownowtjzkie, blado-zieldnawe. Glowki pylkowe podluzne, biale, 

 2poi6wkowe. Blizn 2,C2asem 4 lub 6. Zawiazek podlugowaty, glad- 

 ki. Kwiaty mianowicie wieczorem, przyjemny chociaz siaby wy- 

 daj<izapacb. Od Dianilius superbus L. i D.plumarius L. rozni si§ 

 lodyg^ pojedynczq , majqc^ zawsze kwiat jeden, i dwiema luskami 

 kielicba, tudziez lisciem szczuplejszym, nie sinym lecz zielonym. 

 Od Diantli. galliciis DC. (Swppl. ad jlor. gall. 602),r6zni sie podo- 

 bniez pojedynczt} lodygg, kolorem n"e sinym i platkami w nasadzie 

 kosmatemi. Od Dianth. serotinus Wald. et Kitai. wielu takze cha- 

 rakterami sig odrornia. mianowicie lodygq wyzszq, nierozgatezioncj, 

 kolorem zielonym, wczesng por^ kwitnienia i wysmuklejsz^ posta- 

 cia. Najpodobniej przeto bedzie, jak na poczfjtku wspomnialem", 

 gatunkiera Dianth. arenarius L. \Dianth. imijlorus Gilih. D. prae- 

 cox Willd.) lecz lodygg ma wyzszcj i nie widzg w nasadzie platkow 

 'owej plamki sniadej, o kt6rej Gilibert, Dekandol (Prodr. L 364) 

 i inni autorowie wspominajq. Linneusz we Florze szwedzkiej 

 a Krocker w szlqskiej opisujqc t§ roslin^, mowi^ ze na lodydze 

 zwykle jedng tylko pare lisci miewa. 



-"^ss&SSSOS^l^^^^ 



