RATIOOPERIS VU 



Bimilis evadit C. b. |S integrse, ut non nisi divislone bra- 

 cteafum eaque evidenter fortuita discrepet. Helianthe- 

 mum oelandicum in Oelandia et canum et alpestre 

 omnino absorbere videtur. Valde evidens est, quomodo Ver- 

 basca in regionibus septentrionalibus et sylvestribus con- 

 stantissima sunt, sed in maxune ruderali et maritima et 

 campestri Oelandia dilabuntur adeo in varietates, ut inter 

 species notissimas ubique formae intermedise exsistant, ex 

 quibus tot, quot placet, species diversas facere possunt 

 harum rerum forsan nimium curiosi, Myosotides tara 

 multse demura subsumuntur sub cardinales species scil. 

 Bcorpioidera et arvensem. Sic etiam aflinitates lon- 

 ge alise in summo septentrione se declarant; ex. gr. Are- 

 naria ciliata, in alpibus australioris Europae radice sua 

 perenni etc. tam diversa, apud nos omnino annua iit et 

 A. serpyllifolise tam similis, ut vix nisi petalis ma- 

 joribus, cum foliis etiam sursura latioribus quodammodo 

 correspondentibus, distinguatur. Verum quidem est non- 

 nulla genera versus septentrionem magis luxuriara ex. 

 gr. Salices et Carices; sed aut illse efflorescunt in for- 

 mas nimium vagas, aut hfe quasi ob angustiam a se in- 

 vicem melius separantur, adeo ut de neutra harum tanta 

 dissensio unquam fuerit. Ceterum quomodocunque sit, 

 non mihi proposui leges aliis prsescribere , sicut Linnseo 

 objiciebatur, sed tantum Vegetationera svecicam exhiberc 

 talem, qualem ego, pariter ac Linnseus, eara reperi. 

 Quaedam hanc rem ulterius illustrantia infra (p. xm-xv) 

 dicam, ubi de distingvendis speciebus disserendum. 



Alia postea urget qusestio amplitudinem libri in ge- 

 nere respiciens, scilicet quantum adventitise plantje ex- 

 cludendae sint, ut natura origlnalis pura magis remaneat. 

 Fateor me in hac re non tantnn» Linnaeura secutum fuisse, 

 verum etiam paullo ultra procest>isse, sed, ut spero, na- 

 turee convenienter. Vix eniin ulla alia exsistit terraf 



