X RATIOOPERIS 



ut minime perfectum censeri volumus. Quo certius apud 

 nos terminos inter plantas indigenas et adventitias ponere 

 licet, eo melius convenit has ipsas adventitias plantas o- 

 mnes in Hospitam Florr.m Sveciae reservare, quam, 

 si fata permiserint et otia, edere in animo est. 



Expositis generatim his omnibus, quae eo spectant, 

 ut contrahendo et excludendo parceretur loco et sic 

 plus acquireretur spatii , quod ad meliorera tracta- 

 tionem plantarum vere diversarum et indigenarum sa- 

 tis esset, jam ad hanc tractationera explicandam pro- 

 pius accedimus. Priusquam tamen eo usque procedamus, 

 generatim inquirere liceat, quatenus restituenda sint Lin- 

 nafii nomina, inprimis specifica, variis de causis vel for- 

 san potius fortuitis casibus post ejus tempora permutata. 

 Haec inquisitio eo magis jam necessaria videtur, quod 

 de nominibus plantarum saepe vulgatissimarum agitur. 

 Primus liber Linnfeanus plantas vulgares recensens fuit 

 Flora Lapponica; attamen se completum herbarium hujus 

 terrae non habere ipse fere testatur in annotatione ad 

 Arundinem Calamagrostidem, ubi indicat se varias 

 plantas lapponicas perdidisse in cataracta. Postea in Hol- 

 landia degens et Angliam Galliamque subito visitans tam 

 occupatus fuit in condendis generibus atqxie visitandis 

 hortis, ut ad species spontaneas facile permxitandas pa- 

 rum attenderet. Dein Professor Upsaliensis factus, per 

 Sveciae provincias remotiores itinera faciens, herharium 

 suum svecicum praecipue, ut credimus, condidit; attamen 

 neglexit in idem plantas varias circa Upsaliam vulgatis- 

 simas introducere. Sic scimus **) ipsam suam Alsinem 

 mediam desideratam fuisse. Deniqtie versus senectutem 

 a discipulis suis per terras remotiores peregrinantibua 

 accepit varia specimina herbarum, quae in Ipcum vulga- 



*) Ex Praeleolionibun in Ord. Natur. ed. Giseke p, 354, 



