XXXVIII C O X S P E r T J! S K E G N I 



siis plantarum diversisssimarujn. Aquae praelerea pro^ 

 priae centrales , ut omnes sciiuus , lacubus illis maxinie 

 inemorabilibus Miclaren et Hjelmaren constituuntur, acceden- 

 tibus inde dilabentibus fluviis. Quae versus septentrionem 

 jiixta hos lacus sitae sunt provinciae multo latiores et plu- 

 res esse reperiuntur, quam quae ad meridiem adsunt, eam 

 naturalem ob causam, quod aquae gcneratini in Svecia 

 tota magis a septentrione defluunt. 



Uplandia sicut provincia maxime orientalis, etiam 

 quodammodo peninsularis et, ut supra diximus, quasi 

 delta fluminis Dalecarlici, hinc etiam omnium maxime 

 campestris, fere alteram Scaniam constituit. Aquas 

 suas plerasque ad Upsaliam tanquam centrum suae plani- 

 tiei colligit et dein lacui proprio Ekoln dicto infert, qui 

 denique cum lacu Malaren jungitur fere tali freto ac Ma- 

 laren cum mari. Vegetatio ejus quoque quam maxime 

 orientalis cum Salvia pratensi, Fumaria parvi- 

 flora etc. , quarum similes potius in iusulis oppositis 

 Dago et Osel Estoniaque quaerendae quam in uUa alia 

 provincia Svecici regni; nec igitur credat quis, omnes 

 plantas a meridie per Scaniam venisse. Ab orientali iila 

 plaga quasi advenisse quoque videntur ScuteUaria lia- 

 stifolia, Lavatera thuringiaca. Ceterum multae 

 plantae campeslres heic quasi ad terminum suum septen- 

 trionalem aggregantur sicut F r a g a r i a c o 1 1 i n a , P o I y- 

 gala comosa. Quatenus Epilobium rivulare heic 

 solummodo reperitur, minus certum videtur. 



Vestmannia omnes suas aquas a septentrione in 

 Malaren magis directe perducit. Praescrtim major ejus 

 et magis campestris pars, supra Miilaren sita, Uplandiae 

 non valdu dissimilis, nisi adbuc magis lacustris esset; 

 scd occidentalis ejus accessio aqnam per Arboga-ri mittens 

 inagis montosa, attamen non i(a ut Vermlandiac similis 

 eva<laf, vorum potiuis Dalocarliam rcspcctu soli ct vegeta- 

 tionis lofcrat. 



