C O N S P E C T U S n E G N I XXXIX 



Nericia per se utpote occitlcntalein partem lacus 

 Hjelmareni anibiens indeque aqnas niittens, quamquam 

 parva, tamen niaxime memorabilis provincia, omni re- 

 spectu intimam partem ne dicam saccum occlusum Sve- 

 ciae constituens, in quo fertilitas eo major, cum ibi sola 

 formatio transitionis evidens in Svecia per se exsi- 

 stens, de qua infra *). 



Sudermanniae pars occidentalis ad alterum dimi- 

 dium laciis Hjelmaren sita fere ejusdem indolis est ac 

 IVericia, sed magis orientalis pars valde exasperata, ita 

 tamen ut loca laetiora ubique interjacent, quae Ostrogo- 

 thicae fere indolis sunt, ex. gr. Vardinge cum sua Ane- 

 monepratensi, 



2) Gothia versus orientem ((?)6tf)as rant» mot 

 c^tt v) quasi alteram Sveciae partem orientalem se quoque 

 offert, et aquas suas in mare orientale ducit, exceptioni- 

 bus infra sub Smolandia considerandis. Lacum Vettern ei 

 totum pertinere putamus, sed ita limiti proximus est, ut 

 tota regio qu;isi ab ejus litore averso lineaque dein 

 continuata usque in medium nuue orientale definiatur. 



Ostrogolhia ejus primaria pars esse vel ex solo 

 nomine intelligitur. Ad optimam et maxime orientalem 

 oram lacus \ ettern extensa , exitum ejus versus mare 

 ambit omnesque aquas ad idem fluentibus includit. An 

 autem terrae magis quam aquarum fertilitate superbit, 

 dubium videtur, quum Viciam pisiformem et Festu- 

 cani donacinam offerat. 



Gotlandia ut maxima pars calcarea totius Sveciae 

 infra consideranda est. Hic tautum animadvertendum, quid 



*) Quamvis omnibiis his provinciis plantas proprias a<lsciibere vel ve- 

 getationis naiuram paiicis verLis hic exprirnere non possumiis , ta- 

 men juvat eas suo loco notare. Conspectus hic ut tentamon cooi- 

 dinalionis locorum et vegctationis considerandus est, quod in po- 

 sterum ubique augere ct supplere studebimus. 



