CONSPECTUS REGNI XLIX 



alibi non crescentes producere constat, inter qtias Orchi- 

 deas, his regionibus tam proprias et insignes, heic memo- 

 rare tantum opus est. Has itaque regiones recensere o- 

 ninino oportet, idque procedendo a majoribus et vegeta- 

 tione propria praecellentibus ad minus insignes. 



Insulas maris orientalis insignes, scil. Gotlan- 

 diam et Oelandiam, heic primum nominandas esse patet, 

 lum ob petram calcaream puram eamque planissimam ma- 

 ximeque denudatam , tum respectu situs in mari vasto in- 

 dolem campestrem usque in alpestrem evehentis. Yarias 

 quoque plantas ipsis communes, nullo alio loco repertas, 

 habent hae insulae, ut in locis quam maxime expositis 

 et summis Globulariam vulgarem, ad promontoria 

 sua australia Adonidem vernalem, sub petrae praeci- 

 pitiis Coronillam Emerum, in campis petrae denu- 

 datae Sisymbrium supinum, Artemisiam rupe- 

 strem, Galium rotundifolium, Scandicem Pe- 

 ctinem, in pratis Orchidem pyramidalem (ut hic 

 non dicam reliquas Orchides ibi perquam vulgares, alibi 

 rarissimas), Caricem tomentosam, Elymum europje- 

 um, in paludibus Schoenum Mariscum (in Oelandia 

 tamen est rarior, an in Vestrogothia, adhuc incertum). 

 Convenientia tanta licet sit, variis tamen modificationibus 

 Satis inter se differunt, ut seorsum considerentur. 



Gotlandiam, ut vastissimam insulam pure calca- 

 ream, etiam aliis regionibus suae formationis Orchideis 

 pulcherrimis etc. praecellere, jam non miramur; eam tamen 

 non omnia vegetabilia ejusdem formationis gignere, mox: 

 patebit. Ob sitnm suum in mari magis septentrionalem, 

 quam reliquarum ejusdem foimationis insularum, forsan 

 etiam prsesertim in septentrionali-occidentali sua parte vege- 

 tabilia fere calcareo-alpina Austriae eam praebere vidimus, 

 «cut: Helianthemum Fumanam, Inulam ensi- 

 Flor, Svec. Introductio» d» 



