C O N S P E C T U K R E C -H l LV 



ciatoj alque adoo quasi miros saltus faccre, ut eo pei'- 

 veniant. Sic Phaca canipestris inde ab Oelandia 

 usque infima intia nostros limifes non provenit antequam 

 ad niare septcntrionale Finmarkijc maxime orientalis. 

 Etiam magis miramur, Cinerariam campestrem a 

 Scania extima saltum facere usque in tractum Frelles 

 district diclum Norvegiai uitimcC, idque tam perfecte, ut 

 eam ne circuitu quidem ullo per loca intermedia eo per- 

 ducere sciamus. Attamen rationem mox inveniemus, cur 

 hae plantae campestres loca etiam respectu temperiei tani 

 diversa quam dissifa sihi eligant. Maris illius enim nun- 

 qakm conglaciati tempericm mitem non satis admirari po- 

 tuimus, quando hiemc cx alpibus nive onmique frigore 

 tam tectls ad litlora ejus pcrvenimus, ita ut ibi fere 

 refugium conlra frigus quicrere vcllemus. Mihi itaque 

 iion mirum vegetabilibus idem accidere. Considerandum, 

 quantum marc ad haec littora per aestatem soic nunquam 

 occiduo ro vera calefiat magis quam in ipsis australio- 

 ribus terris, quo non tantum ingcns congeries piscium et 

 copia Bijlicnarum nunqu;im non fortitcr spirantium, ve- 

 rum etiaiu talis vegetatio Fucorura maximorum, ut si- 

 luilc quid forsan inter (ropicos non exsistat. Quum au- 

 tcm jam inter gcologos physicos constet, quantum vita 

 organica praesertim vegetativa per terram ad clima tem- 

 periemve mitiorem reddendnm conferat, ut sine vegetatione 

 vix calor vivilicus ullus essct, eo majorem, necesse videtur, 

 ut haec in mari densiorem contactum cum eadem habente, cf- 

 fectum prodat. Hinc forsan non absonimi foret contendere, 

 in mari clima vel tcmpericm apud nos inversum csse, ita scil. 

 ut ad NordCap mitius sit quam ad meridionalem Scaniam. 

 Quantum peninsula nostra debeat mari illi septentrionali 

 miti frigus avcrtenti et mitiganli, sine quo Slbiria fere 

 csset, non satis aestimandum putamus; quare nec mare 

 idem tam clTicax cx Flora nostra e^clusum voluimus, 



