CONSPECTUS VEGF, TATIONIS I.XV 



plures alere homines (730?) per mill. quad. quam species 

 plantarum, satis expertum habemus; quae ratio etiam ma- 

 gis locum habet in \ermelandia ferrimontana , si nempe 

 ibi dimidia pars hominum, utpote frumento alieno per 

 commercium ferri adquisito viventium, excipiatur. Dein 

 Norrlandiam non exacte quidem computare possumus, sed 

 veri simiie est, pro circiter 310 spec. plant. non amplius 

 183 homines in mill. quadrato exsistere. Certius scimus 

 in Lapponia sylvatiea vix plus quam 7 homines per mil- 

 liar. quad. vivere, et dein versus alpes mox homines 

 fere evanescunt. Si ex hac computatione tabulam *) ex- 

 struimus, videbimus ex collatis ejus numeris, etiamsi non 

 regulariter decrescant, tamen numerum incolarum, initio 

 plus quani triplo majorem , multo citius decrescere quam 

 numerum specierum, adeo ut lineae curvae denique de- 

 cussentur , fere sicut aquae radios ex vasis cujusd;\m 

 cylindracei variis foraminibus plus minus altis projectos 

 ostendere solent Physici. Quin hae duae lineae quo 

 lonffius eo citius deorsxim vergant, secundum decrescen- 

 tiam temperaturae etc. versus polum, nullum est dubium ; 

 an autem parabolicae sint an potius ellipticae, mihi non 

 constat. Sufficiat heic ostendisse quae necesse interce- 

 dat proportio inter numerum incolarum et plantarum, ut 

 ad causas hujus phaenomeni pro tota re illustranda atten- 

 dere liceat. Inde concludimus culturam terrae non omnino 

 consistere in exstirpatione \ egetationis ferae , sed multo 

 magis in eadem usurpanda et permutanda, quse ratio eo 

 magis exsistit, quo altius versus septentrionem pervenia- 

 mus. Nec insolitum est, quo major sit vi§, eo magis 



) Tabiilam helc adjungenclam qiioque proposui , sed ob difficultates 

 eam typis exprimendi et angustiam temporis omissa est. 



Floj'. Si^ec. Introductio. e. 



