DIGTNIA 161 



Salsola hirsula Linn. spec, ecl. 2. p. 525, ecL PVilld. 



l. p. i5i3. Hornem, plant. ed. 5. p. 290. FL 



Dan. t. 187. 



Hab. in prato illo mfixirae limoso marino, Ottenby 



schafFeriang, ad lalns exterius proinonlorii meri- 



dionalis Oelandiae rarius {Rosen). 



Radix annua, longe descendens, ipsa herba vix bre\^or. 



Planta ipsa circitcr spitbamea; ramis niimerosis , sed fcre 



semper simplicibws spicas refereniibns propemodum ut in 



Salicornia. Folia caiiHna fere nnciam longaj sed bracte- 



antia iere triplo breviora, planiora, eximie carinata. Fructixg 



in racbidis nodis ita insernnlnr, ut rachis triquetra fiat si- 



mulque spiraliter torta. Calyces fructiferi ad utmmque la- 



tus reflexi , pentagoni, sed oblongati vel potius ovati ; extre* 



mitate angusliore deorsmn versa. Semen embryonem circu- 



larem non IiaLet ut in praecedentibus, sed conduplicalum : 



apicibus cotyledonum et, radicula parallelis, finem acutiorem 



semi^s, calycis extremitate inferiore correspondentem, con- 



stituentibus. Est itaque planta potius proprii generis. 



102. S A L S O L A, 



Llnn. gen.ed.Schr. n.^^j. Juss.p.95. Gartn.fr- z. p- SS!>- ^ 7J- 



Calyx quinquefidus. CoroUa nuUa. Semen superum ob- 



conicum eml)ryone elongafe spirali inipletum, calycis 



grandefacti lamina inferiore inclusum, exteriore pa- 



tente coronatum. — Herha rigicla pungens, foliis ra^ 



misque omnihus (tlternis [nisi radica/ihus) , Jlorihus 



axiUarihus, Ord. nat. 5o. Ho loraceae. 



29.5. SALSOLA Jcali: calycibus scariosis explanafis co- 



loraffs solilariis^ foliis suhulatis mucronato-spinosis, 



caule lierbaceo patulo Lirlo. Ijinn. ivec, n, 225. 



syst. ed. Roem. 6. p. 22,*. it. scan. p. 126. 199. etr, 



vel. p. i5i. Sv. Bot. t. 471. Flor. Dan. t. 8i8. 



PValilh. gofhoh. p. 52. 



Hab. in Jiltorihus maris utriusque a Br.juisia .ad Sca- 



niam et exinde per GotliJandiam et Oeiandiam ad 



. Sudermanniam frequenter. 



Radix annua. Caules ramique inJerne s.Tojjitis lignesron- 

 tes, plerumque decumbentes, longitudin« varii, int(prdu.i« 

 Flor. Suec. ii. 



