2o4 HEXANDRIA 



p. Rogherg smoL p. 22. Flor. Dan. t. 42. 



Leclie scan. p. 24. n. 21. Kahn hohiisl. p. 110. 



Hab. locis subpaludosis 'n\ plaga occideulfili regni tnari 



opposita ut: Scaniee ad FarhulL versus KuUen, 



Smolandise occidentalis usque ad StenbrohuU fre- 



quenter, Hallandiae ad Breared, Thorup, Dreng- 



sered, Stjernarp, Knaryd etc. Bahusiee frequen- 



ter, Vestr og othife ad Venersborg in Kryplorps- 



mosse, ad Foglum et Kyrkas, — Jemllandiee ad 



alpes et denique ad latus Norvegicum alpium Lu- 



lensium passim. 



Radix perennis, eximie repens, crassitie choi'dae. Folia 



graminea, sesquilineam lata. Caulis vel potius scapus vix 



pedalis , sti'ictus. Racemvis polhcaris , fere totus flavesceiis , 



aestate summa florens. Petala intus eximie flava, tres lineas 



longa. Antherae insigniter fulvent; lana filamentorum albe- 



scente. Capsula quinque lineas longa eximie acuminata. — 



Planta haec prae cetei'is similibus noxia pecudibus creditur 



et inde nomine Ilagrds interdum insignitur, 



x46. ASPARAGUS. 



Llnn,geT!. ed-Schr.n. ^7S- Juss. gtn.p. 47. Gxrtn.fr.J.p,j8.t.id. 

 Corolla sexpartita herbacea (viridis), basi connivens, 

 Stylus brevissiraus. Bacca supera tricolularis : locu- 

 Jamentis dispermis. — Caulis ramosissimus foliis se- 

 taceis, pedunculis nodo fragili. — - Ord. nat. 12. 

 SarmentacecB (^Asparagece Juss.) 



562, ASPARAGUS oj^cinalis: caule herbaceo tereti 

 erecto, foliis fasciculatis, stipulis subsolitariis. Linn. 

 svec. n. 291. spec. pl. ed. Willd. 2. p. \bo. {Sv. 

 Mot. t. 21 3. cult.) Leclie scan. p. 6. Aspegrenhle- 

 klng. p. 26. ^ 

 Jlab. quasi indigenus in arenosls et rupestribns re- 

 gionum littoraiium et lacustrium tempeiatiorura ,' 

 ut ScaaiiB ad Malmo, Ystad etc. llallandife ad Ga- 

 sevad, Blekingiai ad Nalraby alibique, ad lacum Mae- 

 leri usque ex, gr, in Sabykllnt prope Upsaliam. 

 Angustiis et exsuccus, sed sacj^e qiia(h'ij)C(]alis ramosissi- 



musj floribus fcrc duplo brevioribus quum in altili. 



