244 - 



inquit TacHtis **) , praefulgebant. Sed Paukim 

 Hermannum deceflbrem meum quo piaculo prae- 

 teream ? Botanicum e pauciffimis , amicum non 

 e multis. Is cum infinitum ftudium in Re Her- 

 baria collocaffet , & vaftiffima ejus latifundia 

 omnemque hiftoriam naturalem incredibili dili- 

 gentia, & pari fucceffu effet emenfus , parum ta- 

 men in ea fcientia fcire fibi vifus eft, vir ab omni 

 faftu & oftentatione alieniffimus , quique effe ma- 

 lebat, quam videri, & ut verbo abfolvam, Homo 

 plane antiquis moribus. Nihil erat, quod ille do- 

 cere in Re Botanica non poterat, & vellet quo- 

 que, candidus juxta atque eruditus, & qui omnia 

 cum aliis liberaliflime communicabat. Equidem, 

 fi parem tibi , o Paule, in hac fcientia viderit 

 noftra aetas , fidenter aufim decernere , fuperio- 

 rem non vidiffe, Ego te , longo licet intervallo , 

 fequar, &utfumma tua veftigia lcgiffe mihi laudis 

 erit abunde, ita & habebit de quo gratuletur fibi 

 ftudiofa Rei Herbariae juventus. Nam te, qui 

 paffibus fequatur aequis , ego quidem novi nemi- 

 nem. At vos , o falutaris mortalibus fcientiae fa- 

 cris initiati, in ftudium antiquiffimum facerrimum- 

 que, tot jam fubfidiis adjuti,. alacriter incumbite. 

 Nullae vos difficultates , nullae vos falebrae re- 

 morabuntur. Expeditajam eft & complanata vo- 

 bis via, JVIe five ducem live comitem habebitis , 

 & fidum & fedulum , quique nullum laborem , 

 qui in veftrum cedere emolumentum poffit, un- 

 quam fit detradlaturus. 



*) Annal» Lib. 3. 



D I X I. 



