ingrefTa, & magna cura culta efi:, (ille comam mol- 

 lis jam tum tondebat /Icanthi. G.IV.), & Piinio 

 telle topiaria eft licrba, folio loiigo & lato. Dio- 

 fcorides fufior cfl; ; Acantbos illo tefle folo liu- 

 mido faxofo gaudet, folia habet longiora, & la- 

 tiore quam lacluca, runcinata Erucac inftar , ni- 

 gricantia , glabi»a', carnofa ; caulis ei cubitos 

 duos altus , digiti cranitic, glaber, foliis fparfis, 

 parvis , longiufculis , concavns , fpinolis , flori- 

 bus terminaiibus , capitatis , albis , quos cxci- 

 piunt femina oblongiufcula rubicunda. Addit 

 aeque uti Plinius , hujus plantae duas baberi 

 Species , quarum altera cardui ad inftar aculea- 

 tillima fit. Matthiolus Lobcliusque, qui alias 

 raro inter fe confentiunt , agnofcunt in his Pli- 

 nii Diofcoridisque plantis Brancae urfinae , id 

 eft, noflrorum Botanicorum Acanthi fpecies duas, 

 in quo & Cl. Bauhinum & Dodonaeum adftipu- 

 latores habent. 



ACONITUM. G. II. Vox haec apud Vctcrcs 

 pafTim pro quovis vencno adhibetur: 



Mifcent Aconita novercae. 



Erat tamen illis herba quaedam hujus nominis 

 venenatiffima , ex Cerberi fpuma nata , rupes 

 nudas inhabitans, cui folia radicalia pilofa, qua- 

 tuor , radix parva , curva , fcorpioni (caudae 

 fcorpionis ) aemula ; folia perhibcntur fimilia fo- 

 liis Cyclaminis, (quod ccrte Cyclamen europaeum 

 L. eft;, aut Cucumeris. Haec PJinii defcriptio 

 eft, cujus fmgula verba mirum quantum a no- 

 ftro Aconito abhbrreant ; facile tamen noftrum 

 Doronicum Pardalianches L. in memoriam revo- 

 cant, de quo noftra adhuc aetate fimiles fabellac 

 jiarrabantur , etfi omnino fit innocuum. Radix 



