THESES 



I SL Ir.ufiori Diaefa non pauci oriuntnr Morbi, ut Plethora', Hy- 

 perlarcofis, Arthritis & Pod.'igra, Afthma, cer. 



II. Ejusmodi morbi, prasfertim chronici, difficulter, fi umquam 

 absque mutata Diaetaj rcmediis vel optimis tolluntur. 



III. Ut itaque parca ad fanitatem confervandam plurimum 

 faciat Diasta^ ita etiam ad morbos a vitiis Diaeta: oriundos mul- 

 tum efficere valebit ievandos & curandos. 



IV. Inter Methodum Winslowianam & Osbeckianam in curan- 

 dJs reliquils venereis exigua valde eil di£fereatiaj vel esfeatialisy 

 ut nobis videtur, nulla* 



V. Ad virus, fi adhuc in corpore latet, venereum eliminan» 

 dum, fecundum nofiram quidem fententiam, nii valet Dizta 

 parca, nil (^ecO(fla vei Exti^ada ufitatajfed, quod eo cafu 

 cxhibetur, fpecificum omni tempore remedium Mercuriaie, 



VI. Mercurium corrofivum, in cura Syphilitidis, necesfarium 

 non cenfemus ; fed mitiora Hydrargyri prasparata , ut minus 

 noxia & aeque fpecifica, femper pracferimus. 



VH. Decoda mundificantia , quac exhibet methodus Winsloviana 

 c radice Graminis, &. Osbeckiana e radice Chinae, ad fympto* 

 mata poA curationem luis Venerex refidua diminuenda & toi* 

 lenda^ haud paruin facere posfe, non omnino negamus; indife- 

 rens vero credimus eo cafu esle remedium cuique diledum. 

 Ex indigenis itaque potius commendaremus radicem Graminis, 

 Bardanae, <5c Stipites Dulcamarae. 



VIII. Dubium adliuc nobis obvenit ufus Conii & Chjcropbylii. 

 Experientia foIa> fepofitis aiiis remediorum fpeciebus^ nos edo« 

 cere vaiebit, utrum eorum vires tantis toilendis caiamitatibut 

 fufiiciant , an non. 



IX. Et explorari omnlno merelur, fi non foia Diacta tenuior, 

 absque extrado Conii & Chaerophyiii , eosdem falutares eiTedui 

 producere vaieat. 



