4 "^^^^^ 



bo remedium fa aqua marina , verique fimile, hanc a- 

 quam pianCce magnam impertiri (uarum virium partem- 



Indigenas inter piantas Diandricas funt, quae fcquun- 

 tur, inprimis nominanduE: 



Verontca Beccabunga. Linn. Fi. Sv. Ed, II. pag. 

 5. — Svenfk Botanik Tom. 2 Tab. 127. 



Habitct: frequens per omnem Sveciam, in locis fca- 

 turiginofis, ad fontium latera, in rivuiis, qui per hiemen 

 raro congeiantur. . 



ifuT PhaymaceuticusihQrho. recens, quae etiam per hie» 

 men colligi potefl; Succus expresfus. 



Defcriptio: Perennis, fpithamea 1. ultra, glabra, fuc- 

 culenta, caule repentc, tereti, fimplici 1. fubramofo. Fo- 

 Jiis ovatis, planis, fubcarnofis, obtufis, ferratis, dilute vi- 

 rentibus. Floribus racemofis^ lateralibus. Racemis oppo- 

 fitis, bra£l;eis linearibus» 



Proprietates: Fotia contrita hebetem fpirant odorem, 

 fapore amaro & non nihil adftringente, cujus polterio- 

 ris fenfus diu fatis in ore remanet. 



Vfns tneciicus: \n Scorbuto^uhi aiiis plantis antifcorbuti- 

 tlcis ad mitiganckm earum acrimoniam imprimis admi- 

 fcenda commendainr e). Adhibita eft olim ad vulnera fa- 

 nanda. 



Obfervatio: Majorem fane, quam qaae datur, attentio- 

 rem fuo jure libi vindicare videtur haec planta, e pluri- 

 mis immerito exciufa Pharrnaeopoeis] ejus enim fapor a- 

 marus aique analogia cum virtutibus planrarum proxime 

 affinium praefumendi caufem pra?bent, fore eam , practer 

 aniifcorbuticam, tonicam etiam vim habiturara. Praeterea 



col- 



6) Rafo DdDmarks og Hoilleeos Flora Tom. 1 pag. 351. 



