ribus: Herbationes Upfalienfes a Dod:. And. FornaN- 

 DER, Fiora Akeroenfis a Car. Joh. LuuT 1769, Pando- 

 ra & Flora Rybyenfis a D^n. Henr: S6derberg 1771. 

 Flora Stregnefenfis a Car. Axelio Carlson 1791. Pro. 

 ditiir tamen pra^fens opella (upra memoratis valde dis- 

 fimilis. Verum efl:, feguiinur etiam Syftema fexuale, 

 fed variis adoptatis nnUatiojiibusi Genera fcilicet plura 

 alias ac antea in Classes difpofita attulimus, quod ne- 

 cesfarium fait fecundum Obfervationes recentiorun\ Bo- 

 tanices cultorum. Uti omnia enim Syftemata comrooda 

 fua & difficultates habent; ita quoque Ltnn^i. Tres 

 Clasfes : Moncscia , Dlctcia & PuUjgamia adeo funt incon- 

 ftantes, ut fane multo melius fecundum ftaminum nu- 

 merum allas in ClasCes referri deberent herbne illic as- 

 fumtse. Hinc quoque xxin CI. Pohjgamiam excludimus, 

 vago hujus Clasfis charad:ere permotij nam herbae a 

 LinniEo ad hanc Clasfem relatae, Polygamae, Monoicae 

 & Dioicse in eodem ftipite haud raro inveniuntur. Hu- 

 jus itaque permutationis rationem non longa fane disqui- 

 fitione egere cenfemus. 



LinnBsana nomina non femper retinuimus, recentio- 

 rum praeoptantes Botanicorum. Linnaeana tamen fem» 

 per adjunximus ne cuidam incognita noftra videantur. 

 Nec noftrum eft referre harum causfas mutationum; 

 tempus & locus hoc vetat. Unam alteramve fpeciem 

 tamen clarius exponere tentavimus, CharacT:eribus Va- 

 rietatum a nobis indagatarum allatis. Loca natalia u- 

 bique nominavimus & accurate plantae aliis in terris rario- 

 res ubi & quo tempore legendae fint, notavimus. 



CI. f^ 



