T H E S E S. 



Th. I. Licet bocce tt faecolo antecedente tnaxirne excultae fuerint 

 multarum artium disciplinae, et plurJbus atque novig auctae verit.tibu» 

 jure gloriari queant, frequentioribus Umen inventis nuUa superbire po- 

 teft quaoi Hiftoria Naturalis, 



Tb. ir. Inter omres hujus fcientiae partes, ea oronino priiBnra 

 obtinet locum, quje reirni vegetibilis ircolas nobis reddit familiares; 

 noo enim ex fola utilitate Oecocomica , (e6 ex Medica ctiMro eft pre- 

 tiura ftatuendam Botanices, ad cujns cognirionem numquam fane m^^- 

 ditando pervenimus vel legendo perftftara, fed reliais iibrorum aeervis, 

 ipfa erit inveftiganda & contemplanda natura. 



Th. III. Maximum adfert Reipublicae damnum et noftro hoc oia- 

 !um paene inhxfir tempori , quod qui rern ajjrariam cclunt, in arte fe- 

 rendi arbores plerumque fmt rudes; fi vel haoc etiam calieant artera, 

 eam plane negliguot, pofteritatis immemores. 



Th^ IV. Inter bona, quae nobis adferunt foh*a arboram herbarum- 

 que varia , praeter nutriroenta referendum certe tft. quod puritati per- 

 snultura inferviunt aeris , pieguique fimo agros Isetificaat. 



Th. V. Omnes , quse hodie exftant, rerum naturaliuro fperies in- 

 ie a prima mundi creatione originem ducere fdlfo contenditur, fic, Bo- 

 tanica quarovis jam fit perbene exculta, novas tamen planryrum fpecies, 

 vei earum roixtione, quae exftant, Vel aliis perroultis occi>fionibus poft« 

 hac oriri posfe, non negamus. 



Th. Vf. Quimvis non omriam herbarum ntilitas aut noxa fit de- 

 te^a, maxime tamen «xpt-dit, fi berbas uriies ab inurilibus discerner* 

 curamus. Nihilo tamen rninus conftat i Duilam plantau esfe in oecor 

 Qoroia natarse prorsus inutiiero. 



Th, VII. Cum io Regnis Ndturae maxima fummi Numinis cernatar 

 gloria, inde f^cile coiligifur, Hiltoriae Naturalis cugQiiioneaiy 5«cra- 

 EKoi iacerpreti liccerarum , inagao ufui esfe. 



