7 
sicco forte reperto in herbario Cliffordtii, id de: 
scripsit et nomine OunacoGz P) designavit; de- 
inde hoc genus rejecit et ad genus Loxicrnz c) 
plantam retulit, secundum P/ukeuet et Morison, 
quorum profecto neutri visa est vera Ipecacu- 
anha. Denique Cl. Jarrere eam descripsit no- 
mine VioLE d), quod etiam Cl. Zf[lamand in 
litteris ad. Linnzum probavit; quorum ductus 
auctoritate rursus JLimmgur mutavit genus et in. 
ter VioLas £) eam disposuit.  Posterius 7/an- 
dell Ipecacuanham sub nomine Powsarus f) 
descripsit et delineavit, Hac tanta varietate o- 
pinionum permotus JZickman g) ulteriori rem 
subjecit examini; ex que patet, speciem Z//a- 
mandi (Violam diandram L.) ob ,calcar corollz 
longissimum" longe diversam esse a Pombalia 
l/andelli, quz calcari destituitur, sed ambas es- 
se Violas: preterea credibile ei visum est, I. 
pecacuanham Pisonis, Ouragogam Linnzi et Vi- 
olam Barreri ejusdem esse speciei ac Pombali- 
am. Deinde persuasit Bergiur, Ouragogam esse 
veram Ipecaauanham Pisonis et esse speciem 
LowicERE 5); ab hac disjungebat plantam, quam 
.£) Linn, Hort. Cliff. p. 486. 
€) Linn. Mat. med, p. 24. 
d) Barvire. /Equinoct. p. 113. 
€) Linn. Mant. pl. altera p. 484. 
f) Fandili Fasic. 177x. p. 7. T. I. 
- g) ll'ikmam Diss. de Viol. Ipec. in Ling. Amoen. 
Er Acdd. V. 8. p. 243. 
h) Bergius Mot, Med. p. 101. 
