125 



GXterioribns seriatis nisris, stri^is tribus parallelis discalibus 



fuscescentibus , omnino liberis. <S 



Varietas geographica est H. Hortonae Hew. amazonicae, sed apud 

 Amazon um fluraen superiorem in Peru via etiam volat. Differunt 

 tria nostra specimina a figura Hewitsoniana (Transact. Ent. Soc, 

 of London. Vol. II. N. Ser. PI. 23.) alis anticis angustioribus, posticis 

 minus rotundatis, raacula supeia caerulea alarum anticarura nunquam 

 venam discoidalem superiorem pertingente, plaga posticarum minus 

 rotundata , a margine magis remota , rami mediani primi diniidium 

 basale omnino cingente, strigis earum inferis haud contiguis punctisque 

 nigris in limbo externe apparentibus. Cel. auctor paginam :>olam 

 superiorem icone exhibuit , sed in descriptione horum punclorum 

 nuUam fecit mentionem. In Andium Novae Granadae convallibus 

 tertia occurrit forma, inter hanc et amazonicam quasi media, 

 cujus diagnosin mox in lucem proferemus. 



Sectionem propriam constituit H. Hortona^ illi H. Lenae Lin. 

 valde affinem, sed cellulis discoidalibus alarum brevioribus et latioribus, 

 Vena costali alarum anticarum magis inflata venaque discocellulari 

 inferiore alarum posticarum ramum medianum primum tangente diversam. 

 H. Astyoche Erichs, est species , cum qua HoHona maximam habet 

 affinitatem. Faciem vero tota sectio praestat Äntirrhaearum. 



14Ö. üaetera Astyoche Erichs, var. 



Hewitson, Exotic. Butterflies Vol. IL gen. tab. Fig. 5. 

 Marem et feminam accepimus. Femina a figura citata difi"ert punttis et 

 maculis albis posticarum magis dissitis , haud confluentibus. In mare 

 dictae maculae minores et obsoletiores sunt magisque separatae, 



A H. Astyoche typica, cujus specimen e Museo Beiolinensi ante 

 nos habemus, differt haecce forma maculis duabus albis post maculas 

 punctiformes alarum posticarum totidemque pone eas in margine 

 apparent.bus. Proprium nomen haud meretur geographica haec forma. 

 Negrina specimina similiora sunt guianico, quam ea terrae 

 Amazon um superioris. 



147. Haetera lena Lin. var. brasiliensis Nob. 



Cum Bahiana optime congrua, statura solura major. Alae anticae 

 saepius punctum ostendunt nigrum apud plicam primam discoidalem et 

 supiaid punctum album. Surinamensia specimina, quae ex antiqua col- 

 lectioneLennepiana ante oculos habemus, maculagrossa nigra semper 

 ad plicam discoidalem inferiorem alarum anticarum apparente, strigis 

 fuscis paginae earum superioris magis approximatis, fascia quare albida 

 infera angustiore , alis posticis supra haud violasceiiti-caeruleo sed 

 plumbeo atomatis maculisque plumbeis multo magis albo foetis dis- 

 crepant. Observandum est H. Dracontidem Hiibn. surinamicam et 



