232 



tallico-cyaneo, subtus albo, fasciculo anali atro, ad apicern sau- 

 guineo. c? 



^. Leucaspidi Cr am. valde affinis videtur, sed ab ejus icone differfc 

 statura multo minore, aus latius nigro marglnatis abdominisque signa-^ 

 turis. Minor et multo gracilior est, quam Glaucopis Auge Lin. Genus 

 constituit diyersum, rami enim mediani alarum anticarum subarcuati, 

 secundus a tertio bene distans, liic autem et vena discoidalis inferior 

 una ex basi Orientes. In alis posticis vena discoidalis et ramus medianus 

 tertius basi et apice liberi, medium yero in spatium connati sunt. 

 Cellula discoidalis earum multo brevior , uti in Cr. haemorrhoidali 

 Cr am. et Äuge Lin., quam cel. LatreiUe jam typum generis 

 enumeravit, qua de causa nomen XaemocÄar2s Boisd. Herr.- Schaf f. 

 cedere debet. 



Palpi nostrae speciei multo crassiores et pedes breviores sunt, 

 quam in Glaucop. Atuje. Antennis caret nostrum specimen unicum. 

 Abdominis structura aeque aliena est, ut cel. Walker jam indicavit. 



190. lacrocneme Maja Fabr. 



Late dispersa est mira haec species vespiformis in America tropica. 

 Observanda venarum in alis posticis distributio. Vena costalis omnino 

 abest, yena autem discoidalis usque ad basin extenditur, cellulam 

 quare diyidit et ramus medianus primus et secundus e petiolo longo 

 communi ad cellulae extimum oriuntur. Cellula discoidalis pro portione 

 alae perlata apparet. 



Farn. Uraniidae. 



Lepidopterologorum hodierni temporis paterfamilias , cel. Boisduyal, 

 primus fuit, qui yeram difficillimae hujus familiae sedem inter iS'brtmdas 

 et Geometridas cognovit. (Annal. de la Soc. ent. de France 1832). 

 Dolendum, quod postea lianc opinionem ipse mutayit, in catalogo 

 enim secundum collectionem Boisduyalianam ditissimam anno 1853 

 manu exscripto, quem ante nos babemus , Uraniidae mediae inter 

 Agaristidas in Castniidarum conspiciuntur familia. Omnes auctores 

 posteriores in hunc inciderunt error em. Cel. Blancliard solus 

 Nyctalemonem Patroclum et Sematuras propter antennarum fortasse 

 formam e Crepusculariuni serie excludit (Hist. des Ins. 1840) Wal- 

 kerianam classificationem cel. Herrich-Schäffer Correspondenzblatt 

 p, 62 confutayit, hie vero auctor Boisduvalianum schema cerfce 

 secutus est. Cel. Guenee primus est, qui Boisduyalii priscam 

 suscepit hypothesin (Spec. gen. tom. IX.) et totam familiam in Geome- 

 tridarum yicinitatem transtulit. Hie auctor , uti consuetudo sua, 

 familiam in tribum exaltat et in quatuor subdiyidit turmas apud eura 

 "familles" appcllatas. Quod ad no.'' spectat, Sematuranmi et Coro- 



