233 



nidum^) cum Geometridis affinitatem (Urapterygidis nerape) nunquam 

 dubitavimus. Eo magis vero genera C^ama Fabr., ThaliuraDuTi c. **), 

 Alcidis Gue. et Nyctalemon Dalm. nos soUicitarunt. Venarum distri- 

 butione multum discrepant a Sem,atu7'idis, vena enim discoidalis alaruni 

 anticarum inferior fere in medio venae transversae oritur , superior 

 autem et ramus quintus subcostalis e petiolo longo communi oriuntur. 

 Retinaculi eyidens absentia larvarumque ***) formatio nos jani impulit, 

 ea ad Bomhyces in Saturnüdarum, vicinitatem referre. Eo usque 

 tantum analogia cum Saturniidis procedit. Hanc cel. Herrich- 

 Schäffer jam indicavit: System. Bearb. d. Schmett. y. Europa. VI. 

 p. 84, 90. „DieUraniden schliessen sich gut an die Saturniiden an 

 und verbinden diese mit den Geometriden" et Correspondenzblatt 

 p. 62 ^^Cydimonii — vonGuenee richtiger in die Nähe der Spanner 

 versetzt, sie dürften diese mit den Saturniiden verbinden." Venarum 

 autem analogia , quam fortasse hie in animo habuit cel. auctor, falsa 

 est. Pleri.^que enim in Saturniidis e. g. in Attacis , Samiis, Saturniis 

 venae discoidales alarum anticarum (vena 5 et 6 secundum cel. Her- 

 rich-Schäf feri et Ledereri methodum) e trunco longo sat remote 

 a ramis subcostalibus nascuntur, vena scilicet discoceUularis superior 

 longitudinalis est, ut similis e. g. conspicitur ejus conditio apud 

 Nymphalidarum genus Helcyram Feld. (cf. Acta Acad. Nat. Cur, 



*) Haud intelligere possumus, cur cel. Herrich-Schäffer (System. 

 Bearb. d. Schmett. v. Europa VI. p. 90 et Correspondenzblatt p. 6i) 

 Coronides Noctuidas esse voluit. Vena nempe discoidalis inferior alarum 

 anticarum apud eas in medio venae discoceUularis oritur, sicut in Sematuris^ 

 quibus valde affines sunt. Lapsum calami facile putares. 



'•'*) Minime comprobandum, quod cel. Guenee huic nomini (Naturalist 

 Library V. -1837) nomen frama Blanch. (Hist. nat. des Ins. 1840) substituit. 

 Uraniae nominis pro Cydimone receptioni nihil obstat, quia Urania Sehr eher 

 (1789) Musacearum generis denominatio nomini ^^Ravenala'''' Adanson 

 (1763) cedere debet. Divisionem scilicet CTramearwiji (Endlicher, Gen. plant, 

 nomen suum mutare oportet. 



***) Valde mirati sumus, quod cel. Guenee de figura larvae Uraniae 

 Leili Lin. a Sibylla Merian data certe genuina meiitionem facere neglexit, 

 quamquam tabulam citat. Haec larva magnam habet similitudinem cum iis 

 generum Uyperchiriae et Jonis, sed forma cylindrica, multo gracilior, caput 

 magnum, hesperiaeforme. Cel. Merian colorem quoque virentem indicat, quae 

 res cum erucae U. JBoisduvalii Guer. descriptione congrua. Secundum 

 descriptionem larva etiam Thaliurae B.hiphei Drury spinas gerit setosas. 

 U. enim Boisduvalii secundum imaginem jam sectionem format propriam 

 in genere. Antennae ejus multo magis incrassatae sunt, hesperiaeformes, 

 hamus longior, palpi latiores et longiores, pilis tenuioribus vestiti, articulus 

 eorum terminalis multo gracilior, vere acicularis, scapulae longiores, abdoinen 

 brevius, alarum forma et signaturae ratio diversae. Observandum est, erucani 

 Agaristidis valde similem esse. Inter omnes Uraniidas cognitas hujus speclei 

 antennae maxime similes sunt iis Eusemiae^ Orthiae, Cocytiae et aliarum 

 Agaristidarum. Proprium fortasse formabit genus, metamorphosi omniuin 

 reliquarum Uraniarum cognita. 



