D!SSERTAT!0 DOTANICA, 

 DE 



A C E R E. 



§. T. 



rbores j iir macrnitudine minores exfuperant plan- 

 ras , ira & utilirare illas excellunr. Praerer enira, 

 quod lignofi Sl ramofisrimi ilUrum rrunci variis ardificiis 

 navibusque exftruendis, multis rebus Oeconomicis foco- 

 que inferviunt, venrorum vehemeniiis refiflunr arque fua- 

 visfimas non raro fub aeftu umbras ccnciliantj fspe uni- 

 ca arbor , veiuti horrus in aere elevarus plus fru£tuum, 

 quam qiiidera inreger alioquin horrus prcferre valer. In 

 tres qufui phalanges difpefci posfunr duro & lignofo cau- 

 le pra^dita vegerabih'a, fcilicer in Frutices -, orgyali circi- 

 rer alrirudine, plaribus e radice caulicuHs & gemmis in- 

 {hij£los ; y^rbores^ caudice fimpHci <Sc ramorum corona 

 akiori ramofisiima gemmisque pt^dii^s^ Pnimas^ caudice 

 fimphci absque ramis gemmisque , coma foliofa terminaii 

 fafpe alrisfime eve£la Aiperbienres. Inrer mulra arborum 

 geiiera non ulrinjum cerre iocum fibi vindicare videtur il- 

 lud, quod ACERIS fub nomine diu innoruir, nuperque 

 fpcciebus variis eleganrisfimis non parum fuit adaudum. 

 Superbiunt enim pleraeque fpecies foliis fuis grandioribus, 

 corona ramorum ampliori umbrofisfima , ligno eleganter 

 vatiegato & duro , nec non fucco facchari dulcisiimo fa- 

 pore pra[!diro. Dum itaque primum qualecumque tiroci- 

 ni' VI e Cathedra defendere in animum induxeram , hoc 

 inprimis, quod ne mireris, precor enixe, L. H. me non 

 minus utile, quam amoenum arbbris genus prae aliis ele- 

 gisfe, fed juvenilibus potius conatibus, quae tua efl hu- 

 macitas , benevole faveas. 



A §. II. 



