-4^ ( a ) 4- 



rcrlpta. Vocarur Menyantbes TrifoUata. Linn. fp. pl. 

 208 fnat. nried. p. 66. Syft. Veget. per Gmelin p. 329. 

 Ceterisque ejus operibus ; Trifoltum paludnfuift Lobil. 

 Hift. 496. Trifotium paluftre Blackw. Herb. r. 474. Do- 

 DON. Pempt. 570. Trifolium fihrinum Tillandz Jcon. 

 157. Svetice dicitur f^attu-vaplingy f^attuklbfver ^ Munk- 

 kal\ Getkal -, Blacken etc. Adcuratiorem ejus defcri- 

 ptionem invenimus in Hift. Nat. et Pharm. Prof. Cel. 

 D. P. G. Bergii Mat. Med. p. 90 feqq. Nos igitur non 

 nifi paucisfimas adponemus notas, 



Habitat in Europas paludibus pasfim. Hcrba peren- 

 nis. Menfibus Maji <5c Junii floret. CoroUa hirfuta. 

 Nectaria % ad bafin germinis. Stigma 2 lobum. Capf. 

 1 locularis. FoHis ternatis, corollae laciniis margine inte- 

 gris, fuperne barbatis, a reliquis fpeciebus dignofcitur. cfr. 

 flor. Dan. t. 541. Flor. Svec. p. 61. 



§ 3. 

 Qualitas, 



Succus herbac expresfus, vel infufum aquofum fol}- 

 srum, qaac amarisfima funt , vitrioli martis fubita nigre- 

 fcentia, adftringentem produnt qualitatem. Ob amaritiera 

 fuam eximiam, nullo heterogeneo fapore mixtam, medi- 

 Gamini huic merito adjudicamus qualitates, quas vix in 

 remediis exoticis, etiam laudatisfimis deprehendimus. Hac 

 herba melius nota ei ufu comprobata , facile fumtuofiori- 

 bus exoricis carere posfemus; e. g, Ligno Quasfiae, Cor- 

 tice Simarubae , Radice Columbae, Faba Ignatii, Cor- 

 i^ice Cafcarillae. 



§4. 

 Vires, 



Infigni gaudet vi haec herba roborandi vencriculum» 



vt- 



