2 De Drofera, 



abierunt, ob numerum in hoc, forsan magis quam in ullo 

 alio, (laminum inv.onftancem. 



§. 2. 



Eadem quoqiie fors fuir Generis Droferdj, facie ma- 

 xime licet fingularis, ab aliis diverfisfimi dc ciiiis foliorum 

 glandulofis maxime fpe£tabilis atque di(tin£ti. Separata 

 enim practer naturam fuit Roridula , ob Pittiilum foiita- 

 rium, a ceteris fuis cognatis, quos inter Drojera Liijitani' 

 ca^ ob ftamina decimij jure longe majori , novum con- 

 ftituere genus debuisfer. Singulare Drojerc^, genus, quod 

 accuratius examinandum & disfertatioiie Academica de- 

 fcribendum Nobis fufcepimus, non parum qua partes fe- 

 re omnes fruftificationis vanare folet, nec facile vel a 

 flamtnibtis vel Ptfttllo vel ipfo deniqiie pu&u chara£leres 

 cerros & ftabiles admiitit. In duo itaque Genera apud 

 Syftematicos abiit, & forsan, ni nimis failimur, in ttiay 

 Droseram fcilicet, Roridulam & quoque DioNytAM, pian- 

 £am adhuc rarisfimam &. a nobis non debito examini 

 fubje^am. 



§. 3- 



Europeae Droserarum fpecies, rotundijolin 5c longifolia 

 primum Botanicis innotuerunt; poftea Lufitanica^ denique m- 

 dica & Africanae Capensis & Ctfitflora , candemque Roridula\ 

 quibus accesferunt, opera Celeberrirai Praefidis indtfcsfa, 

 Acaulis & Cunetfolia. Hifce addimus fingularem non mi- 

 nuSj quam huc usque ignotam, ab illuitri peregrinatore 

 Domino Masfon misfam fpeciem, peltatani di£lam. 



§. 4. 



