SCYTOSIPHOIT. i6i 



H18T0RIA. Speciorum huc a me relatarum al- 



era a vetestisshni* temporibus nota fait. Alifera, 



ujus locus a,dhuc incertus est, a Dillenio quidem 



: forsan Barieliero picta fuit , sed cum rarius oc- 



currit, paucis Botanicis etiara noslris tfcmponbus 



nota. — Locus systematicus harum plantarum^ 



qaamdiu fructus ignotus erat, inccrtus. Stackhou- 



aius, fructu tamen non rite cognito , genus Chor* 



d« primus proposuit, quod nortien in Chordariaru 



vertit Linkius. Scyto^iphon, gfnu? a me constitu- 



tum, Lyngbyeus in vegetabilia div©rsi-sirna male 



extendit. Quis enim Fucum ramentaceuni 



Linn., Fucum fias;e]liformem Linn., B'ucuni 



f i 1 u m Linn. & Ulvamcompressarn Linn» 



in unum genus coacervatos esse probaret ? 



j. ScYTosiPMON FiLUM, fronde sjmplicissima. 



Fucus setac«us longissimus niger non 

 ramosus, Moris. Hist. p. 649. 



Fucus ehordam referens t€re$ prse- 

 longus, Raji Syn. p. 40. n, 5. 



Fucus filum, Linn. Sp. pL IL p. 1631. — 

 Syst. Nat, IL p. 717. — Fl Lapp. p. 363. — 

 Fl. Soec. p. 432. — Gmel. Fuc. p. 151. — FL 

 Dan. t. 821. — Gunn. Fl. Norv JL p. 10. — 

 Stackh, Ner Brit. t. 10, — Linn. Tr. IIL p. 

 193- — Turn. Syn. II. p. 339. — Hist. t. Sd, 



Ceramium filum, Both. Fl. Germ. HI. p. 



478» — Cat, Bbt. I. p. 147. — Dec, FL Fr» 



II. p. 47- 

 Fucus terdo, Esp. Fuc. t. 22. 



Chorda filum, Lam. Thal. p. 27. — Lyngh* 

 Hydroph. p. 79. t. 18. 



In marihus sfipter^rionali , Atlantico k B&ltico* 

 Ad Unalaschka Chamisso. 



L Rar 



