POLYIDES. ^ 3$5 



logon cfliclnnt. Articxili autem illi, (vel celluloe) tan* 

 deni in statii adullo scparanlur, & ut corpora ovatft 

 vel pvriforinia obscura, libere circumsparsa. 3. EcEdem 

 fbrcs eiongatcB tenuiorfrs, sed densius fasciculatae, hy- 

 aliucC, ipso apice fnsco-opacae, tandcm stratiim corticale 

 cfficiunt. lis autem locis, ubi fiiictus insident, fibrae 

 illiE eadcm massa pulveracca versus corticem impletae 

 sunt, quasi radiccs earum, quae ex ipsis continuatae 

 fructum constituunt. Massa pulveracea e corpuscu- 

 IIs minutissimis, ctiam optinio microscopio nonnisi pun- 

 elirormibus, conslstit, quae facile, ])IantH adulla mace- 

 rata, egrediuntur &: in aquam disperguntur. 



Nomen ob slmllitudinem eum tot aliis genc- 

 ribiis planlarum indidi. Habilu enim F u r c e 1 1 a r i ae 

 tam conjnncta, ut picrique cas non genere distinguere 

 audcant, Florideis colore seminum, Ghordariis 

 & C h ac t o p h o r i s fere similis structura, & tandem 

 mirabili apparatu seminum, qua? propriae placentse in- 

 sidcnt, & fibris, quasi flore, ambiuntur, nec non tri-« 

 plici strato frondis plantas perfecliores semulat. 



Jam Bauhinis nota species unica, quae hoc genus 

 constituit, postea vero ob similitudinem habitualem 

 cum alia planta confusa. Gmeiinus, Gunnerus, & au- 

 ctores eximii de fucis Anglicis tractatus in Linn. 

 Trans. III eam suo quique nominc proposuerunt. Ad 

 Florideas — etsi generi suo Gigartinae — bene pri- 

 mus retulit Lamouroux. Ipse ad Chordarias, ob stru- 

 cturam similem, nondum viso fructu male retuli ; 

 Lyngbyeus cum FurccIIaria, planta maxime distante, 

 iterum conjunxit. Turnerus vero fabricam fructus egre- 

 gie cxplicavit, qua examinata, & hic a mc confirma- 

 ta, proprio suo genere hanc plantam essc distinguen-» 

 dam, manifestum videtur. 



