4o2 ULVA. 



sed per colorem «eminum virjdis, vel rariiis pnrpii- 

 rascens. r^Iembrana continua, absfjuc fibris & celiu- 

 lis etiam optima lente conspicuis ; in aliis (tubtiio- 

 sis plerisque) cellulosa, cellulis in lineas parallelas 

 progredientibus. 



Obs. Linnseus fere ita, nt nos, genus U I v as cir- 

 cumscripsit, adjiciens quasdam species alieaas ; poste- 

 riores piantis h^terogeneis auxit. Woodwardius tan- 

 dem illud reformare conatus est, sed ita ut ipse plura 

 aliena introduxerit. Tum raaxime fluctuavit genus. Dc- 

 eandolle Florideas membranaceas adjecit, Puoussel con- 

 tra in plura nova divisit, Ulvarn (typo U. L a t i s- 

 s i m a) , T u b u I a r i a m (ty po U. I n t e s t i n a I i ) & 

 Ramulariam (typo U. Lactuca), quse secundum 

 characteres ab illo allatos minirae separari possunt. 

 Kothius species planas solas in genere U l v 38 retinuit, 

 fistulosas ad Gonfervas relegans. Ego Linnsei genus 

 restituere conatus sum, adiecto novo charactere & 

 exclusis speciebus heterogcneis. Lyngbyeus postea ob 

 characterem, ut rainime universalem me reprehen- 

 dens, granula illa, quas pro seminibus habui, nullo mo- 

 do propagationi inservire statuit, contra in U 1 v a f u r- 

 furacea vera semina, granula nimirum fusca cete- 

 ris raulto majora, se detexisse af(irmat. Idco raeam 

 dispositionem rejiciens, novam divisionem Ulvae ten- 

 tavit, nimirum in S c y t o s i p h o n e m (typo U I v a 

 compressa, cum H a I y m e n i a r a m e n t a c e a & 

 Scytosiphone fosniculacea, quag mea sententia 

 in 3 distincta non tantum genera sed ordines ingredi 

 debent ), U I v a ra (species planas comprehendentem ad- 

 jectis Halymenia pectinata, &Z6nariadi- 

 ehotoma, quus etiam ad tres distinctos ordines perti- 

 ncnt), & G a s t r i d i u m (Ulvas gelatinosas, cum H a- 

 1 y m e n i a f i I i f o r m i, G h om d r i a k a I i f o r m i & 

 Encoelio echinato, nescio quo infelici casu 

 €tiam in tres ordines distinctos apud me separatis). 



Non tamen huic dispositioni, nec ralionibus, qui- 

 bus sententia mea carpitur, assentiri possum. De imi- 

 versalitate characterum in ultimo hujus operis volu- 



mine 



