4io . tJLVA. 



Cat III. p. 206, — FI. Germ. p. 434- — I^y^gb» 

 Hydroph. p. 3o, quoad partem. — Ag. Syn. p. 



4o- 



In mari septentrionali, usque in sinum Codanum. 

 — Tn mari Australi, ad litus oceidentale Novae 

 Kollandise, sec. specimen in Museo Parisiensi. 



Ceteris rarior, si ex rarilate speciminum in 

 collectionibus judicare licet. Non tantum statur^ di~ 

 gitali ab Ulva latisima distincta, verum etiam 

 forma frondis & substantia fere geJatinosa, unde 

 chartae arcte adhseret, & exsiccata maxime nitet. Go- 

 lor etiam magis in flavuin s^^ergit. Neque alia magis 

 Lactucae folio similis, iinde noraen exiraiiim. Frondes 

 initio tubulosse, apice primum dehiscunt, & versus 

 basin magis magisque ampliantur. 



In Britannia, teste Lightfootio, comeditur. 



6. UiiVA RiGiDA, fronde ad basin fissa, laciniis 

 curvato-crispis rigidis. 



Ulva plicata, Ptoth fCat, I. p. 208. & fl. 

 Germ. p. 53^ ? 



Ulva Lactuca, Engl. Bot. t. i55i ? — Dec. Syn, 



p. 3. 



In marj Atlantico usque ad caput bonse spei. — - 

 In maii mediterraneo & nigro. 



Specimina dederunt Desfontaines, Cabrera, 



Statim rigiditate, crassitie & colore obscuro 

 frondis dignoscenda. U l v a I a t i s s i m a multo rainor, 

 E basi scutata , surgunt Idcinice infra connatce, lon- 

 gitudine variantes, digitales-spitharaese, basi attenua- 

 tae, sensim dilatatae, crispatae, s«pe margine crenatae, 

 imo ciliatae. — Puncta vel semina frondis quam 

 in LT. latissima & lactuca majora, dense spar- 

 sa, Substantia crassior, cum frons evidenter e dua- 

 tus laminis facile secedcntibus composita. 



