VALONU. 42^ 



continua, c fibrls nullis vel ccliulis conspiculs com- 

 posita. 



Jam c Ginnanni tenipore Valonia aegagro- 

 p i 1 a, paucis licet Botanicis, cognila. Non niinus ra- 

 ram spcciem Utricularcm addidit flothius, Clc- 

 mente niagis vulgarcm I n t r i c a t a m, Lyngbycus O v a- 

 1 e m, & Gaudichaud hic primum descriptam F a v u- 

 1 o s a m detexit. In varia gcncra hx specics disposi- 

 tae fuerunt. Dc Valoniae aegagropilDe natura, 

 an animalis vel vegelabilis sit, adhuc dubli sunt Co- 

 tanici; secundam spcciem ad Ulvas retulerunt, ter- 

 tiam ad Confervas, & quartam tandem ad Lyng- 

 bysei Gastridium (genus e plantis maxime dissi- 

 milibus, C h o n d r i ae nimiium, H a I y m e n i se, Z o n a- 

 riae & Ulv3e fragmentis conflatum), Ex quatuor 

 Iiis regionibus maxime dissitis in unum genus hic 

 protinus a nobis coliata^ species sequentes, quarum 

 ailinitatem ita(|ue vix nobis concedent auctores, qui 

 non omnes simul comparaverint. 



N o m e n jam imposuit Ginnanni, forsan vcr- 

 uaculum. 



1. Valonia jegagropila, caespite globoso, ra- 

 inis frondis verticillatis subclavatis. 



Valonia o favagine verde, Ginn. op. post* 

 I. p. 38. tab. 4^. fig. 95. — Bertoi. Amocn. p. 

 22S. (excl. syn. B.olhii). 



Ulva delle lagune venete, Olivi in Saggi 

 dcli' Acad. di Padova III ? 



C o n f e r V a u t r i c u 1 a r i s, Wuif. Cr. Aq. p. i4 ? 



In lacuna Vcneta copiose natans. — • In mari Au- 

 strali ad JRavak. 



Spccimina dederunt Bertoloni, Bosc, & Gaudichaud. 



Ccespes globosus, diametro in meis specimini- 

 bus biuncialis. Frondes ex ccntro Ciespitis tubulosa?, 



aqua 



