xxvii 



pliirimas spscies attnlisset, quae his gencribi^ sub- 

 jectae suiit. 



Kiliilmims Tol leviiatcm vcl egoisintifi studii 

 botanici indicat , qiiam ille furor gencra ex unica 

 specie condendi. ia usiim scientiae niliil eo effici- 

 tur, ciun genus piures species complectens non ex 

 nna specie dijudicari potest. Sed ex tot saltim spe- 

 ciebus deiinitur, ut lex ejua et norma inde eruatur. 

 Genus ejusmodi arfificiaic cst, non naturaie. Kiliil 

 autem faciiius est, ciiam taiia «enera condere. Cum 

 scilicet aLcn^aus character obseryatur, vei povius jam 

 diu notus est iu quadam specie, nt iside fiat no^Riiii 

 g-eniis, non nisi nomine opus est, cura aliis relicta 

 valde graviori ceteras species eodem cliaractere in- 

 structas eruendi. Tamen auctor liisjiis novi (je aeris 

 saiutatur ille , qui nomen inve'nit; non is^ qui g-ene- 

 ris coRtentum et limites examinavit, illudque vere 

 definivit. — ^ Eodemmodoilii^ qui sectioues naturales, 

 ab aliis deiinitas in nova genera non alio lab ore 

 eveliunt , quam nomen addendo , illcrum generum 

 auctores habentur^ Non aiiter M ab iOls di(ferunt 

 quam quod illi posteros , lii antecessores praemio 

 spoiiant laboris. Benc itaque Friesius noster : «£- 

 mium acstiinatur generis disiinctio, nisi novis nitattnr 

 ohservationimis, nulUiis pretii, Qui aliGrum trihus> ad 

 gencra projuovet y non Jioritm auctor salutandus, ]fIo- 

 mon. p. 98. Ego ilaque parum rcspicio genera vel 

 ex unica specie confecta , si plurcs adsunt exami- 

 nanda, vel e sectionibus ab aiiis jani elaboratis 

 uomine tantum adjecto constituta. 



Ui itaque ad genera Bonnemaisonii redeam, 

 quis igut^ravit, Osciliaiorium oluJionopia^ien ominiio 



ali- 



