DASYCLADUS 15 



poJii, in icone) exhibuit incolam maris Britannici 

 esse perhiheiis. Turaerus vero illam iconem ahaiu 

 speciem e mari rubro ▼el medilerraneo oriundam re- 

 a^picere statuit, quod iterum perlinaciter negat pri- 

 mus auctor. Noslra sententia aberrat nimium icoa 

 Stackhousii a Rhodomela Lycopodioide , ita ut si vel 

 illam adumbrare voluit iiguram tamen magis ad 

 alienam speciem {^Cladostephum) quam ad genuinam 

 (Rhodomelam ) accedere casu evenit. Fructus tamen 

 appositus ad Rhodomelam pertinet. 



XLL DASYCLADUS. 



CHAR. EssENT. Frons diorgana. Filum 

 primarium totam frondem percurrens, emit- 

 tens setas heterogeneas membranaceas lute- 

 scentes. Fructus 



GHAR. NAT. Vide descriptionem speciei. 



Genus. Speciesgenerelicetnonfructu determina— 

 ta, Cladostepho ( Confervis verticiUatis suis) ailine prae— 

 dicat Roth,sed distinctissimum hahilu proprio vermicu- 

 lari, filo primario non solido, setis membranaceis, ar- 

 ticulis longis, humore luteo replelis. 



^ffinitas : iLiOCVLSy ni Cladostepho \n systemate 

 proximus, hic assignalus non optimus. Obtempe— 

 ravimus vero sententiae huc usque de ejus affinilale 

 icceptae. Potius hoc novum genus Characeis et qui- 

 dem Nitellis proxime esse coUocandum. Structura 

 ramellorum eadem, qui ut in Nitella membranacei, 

 apiculati, articulati, articuh*s totum iutervallum axil- 

 larum occupanlibns, repletis humore colorato cum 

 aqua sese non miscente. Diu tentavi circulationem 

 succi in planta viva, ut in Charis^ detegere, et li- 

 cet una vel altera vice ilhid nrihi succedere visnm esl, 

 tandem tamen iliiid non nisi lallaciam optie.iim fuisse 

 mihi persuasi. 



Nff- 



