SPHACELARIA. 19 



primc; descriptae sisUmtur: Sphacelaria simpliciuscu- 

 laf plumosay n Gaudichaudio detecla; Sph, callitricha 

 minulay cerL'icnrnis,pumila, nfque ex f)!)Iivione resti— 

 tuta Sph. crassc^. Ipsum genus a me in Syn. Al- 

 gar. pag. 27^0fl817 indicfitum nomine aplissimo or- 

 navit Lyngbye; postea ^b omnibus fere receptum. 



Obs, Per Sphacelariam cirrhosam transitus hu- 

 jus generis in Ectocarpum evidens videtur, cui ita- 

 que proximum* 



De striis nigris articulorum hypothesin ingenio- 

 sam proposuit Lyngbye, m.^ssain in iis conlentam, 

 sensim in superiorem partem fili, et tandem in 

 sphacellas transire. Licet haec hypoihesis sine al-- 



! terius observatione admitlenda videtur, cum eju^^modi 

 transilui genicula arliculos separantia obslare viden— 



I tur, tamen pulverem ejusdem naturae ac sporidia^ 

 spharellarum esse cum Lynghyeo credimus. Sed ipsa 

 transgressio nt a fit nisi in supremis arliculis, qui 



' liyaliui evadunt praeler ultimum articulum, in quo 

 massa nigra sporidiorum in nucleum conglomeratur. 

 In his plantis ut iu pluribus aliis Algis, fieri potest, 

 tit fructus adsint aut suppleinentares, aul qui non ad 

 maturitatem pervejiiunt ; et hujus naturae slriae illae 

 esse videntur, 



ll, Sphacelaria scorARTA, stupa radicali, ra- 

 mis fastigiatis bipiiinatis , pinnulis subu- 

 latis alternis adpressis. 



Scoparia pennachio uarino. Imperali 

 L. 27. C. 9. 



3Iuscus marinus v n Iga t issi m u s Lobel. 



_ , Kruylboeck Aulverp. 15S1. p. 285. bene. 



1 ' 



), Muscus marinus primus Dodon. Pempt. 

 Aulw» 1616. — (Lobelii rcon repelita. ) 



B 2 Fu- 



