2^ SrHACELAlUA. 



Hahitat ad iilora Blaris Adriatici? 

 Vidi ia lierbario Poiretii. 



Sphacelariae cailitrichae sirailis, sed duplo 

 crassior, pinnis ut in illa oppositis, et ad (juodque ge- 

 niculurn egredientibus^ piDuuIis vero ullimae seriei 

 adpressis et ita vix disceruendis. Articiili caulini 

 obsoleti , raraulorum subaequaies , pinuarum diarae- 

 tro subaequales. Golor pulclire yiridis. 



Fjorma distincla ; an id6o species, incerfum^^ Sed 

 confundere noluimus. Icon Esperi satis bene noslram 

 speciera exliibet , faiso ad Sphacelariam scopariam 

 citata, a qua ramulis or)Dosilis evidentissime difierl. 



Locus natalis quidem incerlus. Ex lltore Neu- 

 striae sese habere credidit Esperus, sed nullum' lilus 

 ab algologis Gallicis magis investi-gaturaj et i!)i..tamen 

 quariUim scio , ab iis non reperl-.jfu. Cuin vero in 

 herbario Poiretii specimeU;, quod exnminavi, vidi, il- 

 lud esse incolara maris Galliam alluentis credere 

 fas est. 



5. SPHACELARIA PLUMOSA, stupa nulla , raniis 

 sixnpliciter pinnatis, pinnis pectinatis elon- 

 gatis patentihus approximatis. 



C o n f. p e n n a t a E. B. t, 2330. quoad partera (fi^ 

 gura uiedia). ^ 



C G r a m i u m p e n n a t u ra fl. D. t. 1481. - — Ag. 



Syn. p. 68. 



Sp hacelaria plumosa Lyngb. t. 30. ~"GrevIlle 

 exsicc. fasc. 2. n. 25. et fl. Edio. p. 313>L 



Habital in Sinu Codauo^ lam ad lilus Sueciae quara 

 Daniae. — In mari Eoreaii ad INorvegiam_ et 



T I T ^^^o r, ►^ 



IsIancUam. ... 



Piadix sculala et non stuposa. Caulis teces, fu- 

 scus, opacus. soiidus, carlilagineus , selae por^ihae 



cr«s- 



