30 SPHACELARIA. 



Spbarelaria cirrLosa, si ulla species polyinorpha, 

 ex limitil)us aegre determinanda. Unde etiam confu- 

 sio synoDymorum. Dillenii plantam inilio ad suara 

 Confei-vam Hermanni retulit Rotli et ad suam repen-' 

 tem Dillwyn. 3Iox vero ille ad Sphacelariam. cir^ 

 rhosam pertiuere judicavit, id quod examine lierba- 

 rii Dillenii coufirmaTit Tiirner. — Rothius vero alio 

 nomine Coiifervae intertecctae eandera descripsit , ut 

 ex speciminibiis autograpbis certus factus sum. Dill- 

 ■wynius bene plures eius varietates et polymorpbiam in— 

 dicavit. Sed Auclor operis Engl. Bot. in eadem ico— . 

 ne eam cum Sphacelaria plumosa^ni memoria fallit, 

 confudit. 



An revera generis Sphacelariae sit Iiaec species 

 adhuc accuratius exarainandum, non tjuia babii.Uj sed 

 Guia fructu aberrat, cujus duplici cjuadnm lorma 

 <raudere videtur, altera et frequenliori caj>sulis obova-f 

 tis et ad Ectocarpi fructum accedente, altera cap-r 

 sulis huic nostro generi convenientibus , quae tamen 

 raro occurrunt, et a nobis nonnisi in una vel altera 

 varietate visae. 



10. sPHACELARiA OLivACEA, stiipa nuUa filis 

 tenniinis esti'iatis, ramis alternis, inferi- 

 oriLus divaricatis, infimis repenti - radi- 

 cantrljus. 



Confervaolivacea Engl. Bot. t. 2172. — 



Dillw. tab. C? 

 Ad rupes maris seplentrionalis, ut ad ^BassaWe- 



stra*'^ Orcadum. Ad Islandiam. 



Specimen misit Borrer. Sperimina a Giesekio 

 in Islandia lecta habemus, quae non diversa ptilavimus. 



Cnespes siibfastigiatus, 5 lineas allus, haberur 

 Sphacelaria cirrhosa, Eila basi radicantia , ramos 

 demittendo subciavatos pariiculis arenosis afTixos, 



dein 



