ECTOCARTUS, 41 



servaverit. Species fuDdamentalis in Flora Sue- 

 cica p. 371 exhibetur, ubi tantum Dill. t. 3. f. 13. 

 citalur, iinde divinari licet , aut ad Iianc specieni, aut 

 ad sequenlem referri debere. Tum in Specieb. ri. 

 ed. 1. omnino alia species commemoratur, quae par- 

 tim in Dill. t. 4. f. 19. nilitur, ideoque ad Ectocar- 

 piiTH siUcuJosum pertinere deberet, partim ad spe- 

 cim. iliu. Gottl. p. 261. n» 3 commemoratam refer- 

 tur, fjuae ad Hutchinsiam quandam pertinere videtur. 

 Iti fl. Suec. ed. 2. autem repetitur quidem Synony- 

 mon Dill. f. 13. adjecta tamen diagnosi e Speciebus 

 riant. hausta et cum Huichinsia conveniente; unde 

 duas species conjungere videtur. In Specieb. Plan- 

 tar. ed. 2. iterum synonyma utraque conjunguntur, ex- 

 cluso tamen Dill. t. 3. f. 13. unde Linnaeus notio- 

 nem priorem Confervae Utoralis perdidisse et in Hud- 

 chinsiam transtulisse manifestum est. — Ad Ecto- 

 carpum litoralem tantum referri deberet Conferva 

 Jitoralis fl. Suec. nisi restaret semper dubium, an 

 ad hanc speciem vel ad sequentem pertineat. Ipse 

 quidem credo, potius sequentem intellexisse, cum co- 

 lor evidentius in ea fuscus sit, sed an liae revera di- 

 versae species sint, nondum certo constat. 



Tabula Dillwjnii nostram speciem non bene 

 exprimit. 



3. ECTocARPus coMrACTus, caespite ferrugineo, 

 filis densissime in funiciilos iniplexis, e 

 funiculo liberis elongatis, articulis diame- 

 tro duplo longiorilnis. 



Conferva marina tomentosa minus te- 

 nera et ferruginea. Kaji Syu. p. 59. — Dill. 

 t 3. f. 13. 



Ceramiumcompactum Roth. Cat. III. p. 149. 

 sec, specimen ab auctore dalum. 



Confervalitoralis Eugl. Bot. t. 2290. 



Ecto- 



