CALLITHAMNION. 171 



Conferva versicolor Draparo. Mart, H. Bra** 



p. 14. 

 In fucis maris Septentrionalls^ Mediterranei, Adria- 



lici. Ad Tergestum copiosissime et ad Vene— 



tiam legi. 

 Specimina dederunt Grateloup, Martius. 



Fila aggregata biuncialia et ultra, basi ultra se- 

 tacea atf^^nuata et tandem fere arachnoidea, ramo— 

 sissima , inferne subcontinua e obsolete articulala, 

 striata fere ut in Hutchinsiis. Rami primarii elon- 

 gati et toti piunati, ramulis dicliotomo -furcatis ap- 

 proximato-fasciculatis , apice corymbosi. Articuli 

 ramorum diametro 5plo ramulorum triplo - sesqui- 

 longiores. Capsulas non vidi, sed favellas laterales 

 subsessiles, ramo, cui assident, plus rjuam triplo la- 

 tiores, limbo hyalino circumdatas, semiuibus numero— 

 sis, iit sine dubio phis quam trigiuta, purpureis consti- 

 tulas. Color roseus exsiccatione saepe viridi-vel 

 ilavo- variegatus, Subslantia tenerrima. 



Species colore, insuper ramis lateralibus corym— 

 bosis mox dislinguenda. 



Dillenii et Hudsoni synonymon controversiis 

 mnximis subjectum. Dilhvynius de ea re incertus 

 fuisse videtur. In opere suo refert illud ad Cera- 

 mium diaphanum, minus recte, ut mihi vide- 

 tur , cum tum characler ejus habitualis obser- 

 vatu facillimus omnino in icone ueglectus esset 

 Sed affert Srnilhius, Dillwynium Confervam purpu^ 



rascentem Hudsoni ad Confervam roseam referre. 



Secundum Lyngbye est Ceramium roseum. Secundum 

 Smitbium est propria speries. Mohr et Roth illud 

 ad Call. versicolor. retulerunt, quibusita assentimur 

 ut Smithii plantam adjungamus et ita controversiarn 

 inter determinationem Rothii et Smithii tollamus 

 Icon Smilhii non optime quidem neque habitum ne- 

 que ramificationem exprimit, sed descriptio chara- 

 cteres melius enumerat , e. g. ^uod fila basi venosa 



«ixit, 



