7o HzsrzRiDvM NORIMBERGENSIVM 
temporibus modus fit tenendus docuimus. Quod fi media hieme, aut ea iam adulta, 
nec opinato et improvifo regelarit, ita ut ligna parietum lapidesque exfudent, arbori- 
bus hisce itidem periculum imminet. Nifi enim aér in hibernaculis iam tunc tepidior, 
externo admiílo temperetur , et flirpes et frondes ipfique etiam fructus multo 
füdore manant, eodemque ita occupantur , ac f1 uligine frigida effent confperfae, 
Sudorem hunc lentum , mucidum fqualentemque, non tam ab aére tepido humido- 
ue effe, quam potius ex ipfis arbufculis elici , eodemque has effoctas reddi flatuo. 
Atqui quemadmodum hypocauftum nimium calens crudis virum fudoribus ardet, 
iisque tepidis effoetos artus reddit; ita fere tunc et arbores fructusque maden- 
tes emaciantur, ac fucco blandiore exprefTo languefcunt ; cortice interdum carbun- 
culo infuper ac patella depravato. 
Vt Euri et Boreae, faeviorum ventorum , hiberni et verni flatus Hefperidum 
hortis minime parcant, eorundemque decus perdant, Capitibus IT. et V. indicavimus, 
Menfe potiffimum Martio, cum alta montium iu?a niveadhuc funt obruta, illos ma- 
xime infeílant flamina. fta quidem montium cacumina magno a nobis intervallo 
funt diffita ; et amoeni blandique folis radii terfáe iam «fulgeht : at aurae tamen 
temperiem adhuc acriorem , plantas molliores tecto nudatas nihilominus ardere, 
triflis experientia quotannis loquitur. Hae iegitur aéri non prius funt exponendae, 
quam nive foluta ille molliatur, Zephyroque ac Auftro humus tepeícat. 
Aeflate malis hisce robigo molefla eft. , ffi fole urente ros five píscas in eas 
impluit , inque iis putrefcit, omnibus omnino arboribus frugiferis vitium infert, 
ferme immedicabile. Tum enim vermiculi frequenter innumeri nigricantes virides- 
que adrepunt, qui omnia depafcentes , alati dein facti , tandem evolant. | Atque hi 
fertilem fere Florae gregem , maxime autem rofas atque caryophyllos invadunt. 
Agrumos quidem mitius habent ; at eo magis in malos pomorum Adami nutrices 
faeviunt, Neque aliud contra hoc venenum antidotum fuppetit, quam ut integris 
adhuc frondibus foliisque tenerioribus necdum laefis, affidue animaicula illa dever- 
rantur, exflirpentur; uti Capite praecedenti XIIII. dictum eft. : 
Quando medio aeflus tempore fubito praecipitans grando cadit, mirum non efl, 
fi arbufculae hae damnum fentiant , cum et proceras ille arbores collidat, nec fru- 
ees folum et ramos discutiat, fed truncos ipfos diffindat , et radicitus evellat. Tan- 
tum quidem vulnus anerantiis ille citreisque raro infligit : non tamen idcirco pror- 
fus immunes funt. Quaecunque enim. poma erando contundit , maculas lividas 
labemque concipiunt : fi pedunculum ferit , fructus fere decuífus defluit : fin folia 
feriat ; notis fubfufcis maculofa apparent; cuius rei cauffa imperitiores ferme latet: 
multos denique flores aureamque eorum progeniem eo ictos perire , Íciens praeter- 
eo. Itaque ubi grandinofa huiusmodi tempeftate caelum minax turgere videmus, 
minores arbores, vafculorum inquilinas, intra tectum recipere confultum erit. Quas 
vero maiores intra vafa, lieneis coftis compacta, vel in area pomarii pofitas erandini 
fubducere nequimus , divinae providentiae , cuius benignitas affiduis isxcinds 
- [t precibus, merito fpei pleni committimus, : | 
ee 
CAPPVT 
————————— 
