108  Hzsrrzg Nonms. Lis Il. Ca». TI 
qui bina folum defcribit, in admirationem raperet. Sed quid Clufium et Portam 
nomino , qui jam ante integrum faeculum vivere defierunt ? cum illorum etiam 
praeftantiTimi, qui pauca ante luflra obierunt, fi in dias has luminis auras redire con- 
cederetur, vix crederent , infitionis beneficio tot eorum genera prodiiffe. Imo ne 
nunc quidem ingeniofa hominum ars defetifcit , ut novas producere fpecies ceffer, 
Haec omnia cum fororum pulcherrima Arethufa nobis humaniffime commonftrat- 
fet, Varia, inquit, pomorum genera, quibus natura hortum hunc ditavit, avido, 
quantum vidi, oculo fpectaflis: num vero dulcia quoque heic mala advertiftis? 
Cui nos : Mala quidem nemo appeteret, nifi ipfi dulcia ac bona viderentur.. Illa 
continuo excipiebat : Non mala aut facinora dico , fed poma haec , quorum alia 
dulciffimo fapore voluptatem cient. Nobis dicta admirantibus pergebat: Haec ar- 
bor, eamque fimul digito indicabat , quam niveo decoram flore hic videtis , tam 
grati faporis fructus fert, ac fi Indico fale eflent edulcati. Flores enim fine ruboris 
miftura lactei , pomorum dulcedinem pollicentur, — At altera illa huic proxima, 
cuius flores purpura exterius funt perfufi , poma facit, quae guílata ob aliquam fa- 
poris acredinem delicatiora labia contrahunt. — Hanc notam íi probe obfervare li- 
buerit , illa nunquam vos fallet ; nifi in Limone Bergomotto , cuius flores candi- 
diffimi nihilominus poma parturiunt fubacida. His fimilibusque papavere ac fefa- 
mo fparfis fermonibus, quos referre omnes longum foret, dia haec Nympha nos 
recreabat. Illud tamen tacere hic nolumus , quod inter alia etiam ca nobis fugoef- 
fcrit de aurantiis citreisque , has flores citius protrudere atque illas, cum prae illis 
hae ligno conflent minus duro , minusque folido. Tandem, cum per alteram 
quoque horam ex auri huius adfpectu voluptatem cepiflemus , nos faturos ad oíli- 
um, quo ipfi properabamus, deducebat, laetosque dimittebat. Eadem nos felicitate 
gavifos credebamus, qua Maurorum gens perpetuo fruebatur, quae citri contenta 
comis ."vicvebat et umbra. | Egreflos dulcis recordatio demulcebat : omnia quippe 
memoria recolebamus vifa, fimul recordantes , quantam horto amoenitatem con- 
ciliaret lacus adjacens , isque navigabilis, qui tam vaflus efl, ut vifus prius quam 
ille terminetur. — Quaquaverfum vero iveris, oculis flatim patet, argentcosque, fo- 
le potifPimum ludente , fluctus ad caelum usque haud raro attollere vifus, non in- 
gratum utique fpectaculum contuentibus et in horto deambulantibus 
praebet, 
GAPFT 
HD 1 
