107 
staaende Form som værende еп ny Art (omtalt nedenfor), af 
hvilken Grund jeg har anset det for rigtigst at henføre Normans 
og Miers' Lokaliteter med et Spørgsmaalstegn til denne Art, som 
rigtignok er den hyppigste og største Form, men Henførelsens Sikker- 
hed er jo derfor ikke konstateret. Jeg antager, at de af M. Sars be- 
skrevne Exemplarer have tilhørt denne Art, men Henførelsen er alene 
baseret paa hans Angivelse af Dyrenes Størrelse, thi af hans Be- 
skrivelse kan man ikke udlede noget sikkert. Boecks Beskrivelse 
passer kun paa denne Art, hans Afbildning tilhører derimod 
næste Art. 
61. Oediceros curvirostris n. sp. 
(Tab. IV, Fig. 4.) 
Oediceros lynceus Boeck, Skand. og Arkt. Amph. РІ. XIII, Fig. 4 (Deseriptio 
ad Oed. lynceum pertinet). 
Нес species Oed. lynceo valde affinis, forma rostri a speciebus 
ceteris hujus generis distincta. — Rostrum aliquantum deorsum 
curvatum, paulum ultra apicem articuli basali antennarum primi 
paris exsertum, margine superiore fere a basi usque ad apicem ali- 
quantum curvato, margine laterali fere semicireulariter areuato et ad 
medium rostrum aliquantum supra marginem inferiorem sito; oculus 
magnus nonnihil ab apice rostri remotus; pars rostri infra oculum 
deorsum vergens. Angulus lateralis capitis nonnihil productus, 
apice rotundato. Antenne quam іп О. lynceo paulo graciliores. 
Pedes primi paris шапа non elongata, omnino ut in Oed. упсео 
formata, Pedes reliqui fere ut іп Oed.lynceo; pedes tertii paris 
»ungue* articulo sexto multo longiore, pedes quarti paris „ungue“ 
articulo sexto nonnihil breviore; pedes quinti et sexti parium „ungue“ 
articulo sexto paulo vel perpaulo longiore; pedes septimi paris arti- 
culo secundo ut in Oed. lynceo formato. — — femine ovigeræ 
maxime 12,5mm, 
Color quam in Oed. lynceo certe aliquanto dilutior, specimina 
tamen mea per annos eomplures vel multos in spiritu vini asser- 
vata sunt. 
