ARACEAE (AUCTORE ENGLER). 637 
Araceae-Lemnoideae in hoc opere omissae sunt, quum paucis an- 
nis antea cl. Hegelmaier in monographia optime et fuse descriptae sint. 
ADDITAMENT A. 
Quamvis mihi hane monographiam  elaboranti collectiones 
locupletissimae, imprimis eorum qui prius huic familiae stu- 
duerunt, suppeterint, attamen species novas Aracearum etiam 
multas esse detegendas exspectavi, praesertim quum denuo hor- 
tulani Araceas introducant. Quum autem multi hortulani scripta 
priora, imprimis scientiam exacte tractantia haud raro igno- 
rent, non fieri potest quin species jamdudum cognitae nomini- 
bus novis donentur vel formae levissimae species propriae procla- 
mentur. Quum hortulani Áraceas propter foliorum decora colant, 
species multas describunt, quarum folia tantum cognita sunt, qua- 
rum locus systematicus floribus fructibusque deficientibus accurate 
indicari non potest. Quibus de causis species nonnullas annis duo- 
bus ultimis (quibus monographia nostra impressa est) descriptas vel no- 
minatas hie quidem enumeramus, earum locum systematicum autem 
accuratius indicare non audemus. Nos quidem Araceas haud 
paucas in herbariis nostris conservamus atque in horto colimus, 
quae certe novae sunt, quarum publicationem autem inutilem 
existimamus, priusquam flores cogniti sint. 
Species circ. 20—30 novas atque valde insignes a. clatissimo 
Beccari in insulis Borneo, Sumatra et Nova-Guinea collectae, quas 
nuperrime accepi, in „Malesia“ opere a cl. Béccari edito deseriptas 
et illustratas invenies. 
pag. D 
67. XXXIV. adde: Observatio. Adhue dubius sum, an genera 
XXXIV—XXXVII locum naturalem hic habeant. Affinitates 
esse inter illa atque inter CoZecaszozdeas, negari non potest, 
attamen embryonis indole ab illis ita differunt, ut melius exis- 
timaverim genera illa Laszezdezs conjungere. 
102,n. 1 adde: Angola (Welwitsch It. Angol. n. 234). 
106. lege: Sect. IL. pro Sect. I. 
107.n. 2 jJ adde: Orizaba (Bourgeau Comm. scientif. n. 3376). 
119.1. 32. delendum: »ervis lateralibus I. supra insculptis, 
120. post A. Galeottianum est locus Axthurii! Baker: itaque 
numeri mutandi : 
