sita SMILACEÆ (AUCTÓRE ALPH. DE CAND.). 437 
linearia, obtusa, superne sulcata, basi subcoalita, inde récurvata, 
ovario dimidio breviora. Baccæ immature. 
In Brasilia (Sello a Spreng. cit. et n. 1989 in h. ber.), ad San An- 
tonio do Monte Brasil. merid. (Sello ibid.), ad Caete (Riedel 551" in 
h. h. petr.) et Santa Lucia Minas Geraes (Ried. 551^ ibid., 669 ibid.), 
in Brasilia tropica (Burch. 5840 in h. kew.), prov. Minas Geraes 
(S. Hil. n. 1861 et 606 in h. par., 636 ibid. et in h. DC. a Mus. par. 
comm.), ad Barbacena (Pohl in h. monac. et h. vind.), prov. Sti Pauli 
ad Ipanema (Mart. ibid.). 
B, tricapillaris; staminibus sterilibus solum 3. — An casu? Ala- 
bastra equidem non adsunt, sed ex pluribus floribus apertis nume- 
rum 3 vidi. Cætera omnia ut in specie. Flores (ex sched. Ried.) virides 
vel rubri. Sepala fl. masc. optime evoluti 2-2 1/, mill. longa, acutius- 
cula, patentia. Specimen masc. ab aliis supra cit. minime diversum. 
In Brasiliæ prov. Minas Geraes austr. ad Santa Lucia (Ried. 669, 
pro parte, in h. h. petr., ubi specimina masc. et fem.). | 
y; Grisebachii; limbis foliorum margine semper aculeatis, sepius 
acuminatis; pedunculis longioribus; staminibus sterilibus tribus. 
S. Brasiliensis Griseb. 1. c. t. 3 et pars descript. — Hane formam 
inter specimina Riedelii, Martii, Pohlii, Selloi, in herb. ber., vindob. 
monac., petropol. non vidi. 
In Brasilia, loco et viatore non dictis. 
108. S, mitida (Griseb.! in Fl. bras. v. 3, p. 9); ramis lævigatis; 
petiolis usque ad 1/,-1/; vaginatis; limbis ovatis, utrinque nitidis. — 
Kunth! Enum. 5, p. 226. S. Corcovadensis Kunth! ib. (e specimine 
fruct. h. Lucæani nune in Kiel.). 
Rami sarmentosi, teretes, inermes, lævigati. Petioli juniores 4-5 
mill., vetustiores centim. longi, usque ad !/,-1/; marginibus inflexis 
apice lobulatis anguste vaginati, cirrhiferi, in medio angustiores, 
prope limbum rumpentes. Limbi juniores oblongi, basi acuti, apice 
aeutissimi vel obtusi eum mucrone acuto, 4-5 cent. longi, 11 Ja lati; 
vetustiores ovati, basi subacuti vel obtusi vel (in ead. planta) subcor- 
dati, apice obtuso muċronulati, rarius acuti, 6-9 cent. longi, 3-5 lati, 
omnes rigidi, demum coriacei, utrinque nitidi, subtus pallidiores, nervis 
5 et eum nervulo prope marginem 7, parum dissimilibus, ad petiolum 
fasciculatis, nervulis in sicco eminentibus, parenchymate subopaco 
vel pellueide punctato non lineato. Pedunculi maseuli (ex Griseb.) 
4 1/2 mill. longi; feminei (e speeim. Ried.) fructiferi, non compressi, 
fere nulli aut 2-3 mill, longi. Receptaculum capitatum, 3-5 mill. latum, 
racteolis minimis ovato-aeutis. Flores mase. (ex Griseb. et Blanch. 
1699) pedicellis 4-9 mill. longis, alabastro vix 2 mill. longo. Sepala et 
petala (e specim. Blanch.) oblonga, 2 mill. longa. Antheræ oblongæ, 
