290) MONOCOTYLEDONEÆ, 
Restiaceæ pro subordine Juncacearum habendæ, Genera quibus ha- 
bitus Cyperaccarum ab iisdem facile dignoscuntur vaginis culmeis 
ad margines sepissime liberis nec in tubum integrum confluentibus 
seminibus pendulis embryoneque nec in albumine incluso. A Centro- 
lepideis cum Restiaceis a R. Brownio, Sprengelio, Jussieuo aliisque 
conjuncta, plurimis notis discrepant, nempe habitu, inflorescenlüia, 
floribus unisexualibus perianthio donatis ovariorumque numero et 
dispositione. Ab Eriocauloneis cum quibus a cll. R Brownio, Spren- 
gelio, Dumortier, Linkio, Jussieuo, Bartlingio, Brongniartio et Spa- 
chio consociatæ, recedunt habitu frondescentia inflorescentia floribus 
dioicis perianthii dispositione antheris 1-locularibus seminibusque. A 
Commelynaceis Xyrideisque floribus dioicis perianthioque glumaceo 
satis distinguuntur. Cum Gramineis congruunt vaginis fissis, non- 
nunquam ligulà præditis (Restio complanatus, graminifolius) floribus 
fructibus seminibusque autem valde diversa. 
De morphologia nec non de structura anatomica Restiacearum in 
commentariis meis in Journ. Soc. Linn. Lond. editis et supra citatis 
tractavi, hoc in loco tamen pauca de conformatione florum addere 
liceat. Quoad partium numerum Lepyrodiæ flores quam aliorum gene- 
rum magis completi. In illis enim flores sepissime monoiei, nonnun- 
auam hermaphroditi seu saltem bisexuales evadunt. Lepyrodia her- 
maphrodita dispositionem quasi typicam vel perfectam ostendit. In haece 
specie enim inveniuntur bractea bracteolæque duo laterales, pe- 
rianthium biseriale 6-merum (segmentum tertium externum anticum 
bracteæ superpositum), stamina perfecta seu staminodia 8 perianthii 
segmentis internis superposita, denique ovarium e carpellis tribus 
(carpellum tertium anticum) conflatum. In aliis generibus bracteolæ 
plerumque deficientes, plante» dioicæ floresque unisexuales e sta- 
minodiis vel pistillodiis muniti vel orbati. Florum forma cum dis- 
positione inflorescentiæ quadrat, nam ubi inflorescentia compacta ibi 
flores dense aggregati singulique inter bracteam axemque arcte com- 
pressi. In inflorescentiis laxiusculis flores plus minus triangulares 
evadunt ut in Elegiæ, Doveæ, Lepyrodiæ que hein Perianthium 
nonnunquam abortu incompletum, segmentum anticum externum 
enim haud infrequenter abest ut in iata speciebus quibusdam 
Australiensibus. Ubi perianthium tetramerum evadit segmenta decus- 
satim sunt ordinata, nempe duo externa een duo interna cum 
staminibus antero-postica ut in Restionis spp. quibusdam. In flore 
femineo tetramero autem carpella Pe lateralia. Andræcium in 
diversis generibus vix variatnisi in Anarthria Lyginiaque quibus an- 
there biloculares. In omnibus speciebus hucusque cognitis stamina 
perianthii segmentis internis sunt anteposita. Dispositionis hujus in- 
solitæ quae sit causa nescio. Forte staminum verticillus exterior deest? 
Vestigia nulla tamen verticilli seeundi inveni, evolutionemque flo- 
