Chrysosplenia quaBdam nova 



DESCRIPSIT 



Achilles TEKKACCIAI\0 



R. Horli botanici sassareiisis praefectus 



I 



Postquani a Cl. A. Franchet, monographia generis Chrysosplenii 

 (in «Nouv. Arch. du Mus. d'Hist. nat. de Paris, sér. II, anno 1890 vol. II. 

 p. 87-414 cum tab. IV-VI, et anno 1891 vol. III. p. 1-28 cum tab. I-VIl ») 

 édita fuit, subsequentibus annis nonnuUas species v. omnino novas v. 

 e varietatibus jara cognitis depronitas auctores complures recensuerunt. 



Cl. Krassnow suum Chr. tian-schanicum (m « Script, bot. hort. univ. 

 Petrop., II, I. p. 16»), quod in monographia Cl. Franchet referre 

 neglexit, jam ab anno 1887 descripserate Tian-schan in Imperio sinensi. 



Cl. Makino (in « Tokyo bot. mag., VI. p. 53, anno 1892 ») edidit Chr. 

 loHsense, quod postea (in « op. cit., XV. p. 32, anno 1901 ») inter varie- 

 tates Chr. flagelliferi Schmidt relegavit, e provinciis Tosa et Jyo in 

 Japonia. Dein Chr. alternifolio Linn. (3 japonico Maxim, nomen Chr. 

 japonici imposuit (in «op. cit., XXIII. p. 71, anno 1909 »); sed, quum 

 boc usque ab anno 1784 Cl. Thunberg (FI. japon., p. 182) pro Chr. 

 alternante dedisset, lege prioritatis hodie rectius Chr.alternans'ÏBV^^. 

 appellandum est. 



Cl. ToKUBUCHi (in « op. cit., IX. p. 334, anno 1895)0 Chr. aomorense 

 et Chr. nodulosum proposuit, quse vero quinque abhinc annis jam. Cl. 

 Franchet iisdem nominibus (in «Bull. soc. philom. de Paris, sér. VIII. 

 vol. II. p. 102 et 103 ») evulgaverat. 



Cl. Rose (in « Bot. Gazette, XXIII. p. 275, anno 1897 ») in America 

 septentrionali suum Chr. Beringianum. detexit ; e Chr. oppositifolio 



